İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Kaniye isminin anlamı: Kanaat eden, fazlasını istemeyen,kanmış,kanaatkar. Kaniye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Kaniye İsminin Anlamı Nedir? Kaniye İsminin AnaliziTürkiye: Türkiye Cumhuriyeti’nin yer aldığı ülke.
Fenniye: Fene, bilime ilişkin, bilimle ilgili.
Ruziye: Gündüze ait, gündüzle ilgili.
Fecriye: Tan vaktiyle, tan kızıllığıyla ilgili.
Şadiye: Sevinç, neşe, mutluluk
Huriye: 1. Coşkunluk hallerinde hurilerle buluştuklarına inanan bir tarikat. 2. Cennet kızı. 3. Sevgili. 4. Çok güzel kadın. Sözlük Anlamı: Meşin sırt çantası, dağarcık.
Taliye: 1. Sonradan gelen, bir şeyin arkası sıra giden. 2. Kur’an okuyan.
Lemiye: Parlayan, ışıldayan.
Ramiye: Fırlatan, atan.
Kutbiye: Kutupla ilgili, kutba ilişkin.
Marziye: Hoşa giden, beğenilen.
Terbiye: Eğitim, Görgü
Rukiye: Büyüleyici, sihirleyici, efsun. Peygamberimiz’in kızlarından birinin adıdır.
Tahliye: Boşaltmak. Boş bırakmak. Serbest bırakmak. Tathir etmek. Temizlemek.
Refiye: Yüksek, yüce. - bk. Refia
Hıfziye: 1. Saklama, koruma ile ilgili. 2. Ezberleme, akılda tutma.
Örfiye: Törelerle, âdetlerle ilgili.
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Savniye: Koruma, gözetme ile ilgili.
Behiye: Güzel ve alımlı kadın
Adeviye: 1. İyilik, yardımseverlik. 2. Ünlü hanım mutasav-vıfe.İyilikseverlik, yardımseverlik.
Kibariye: 1. Davranış, düşünce, duygu bakımından ince, nazik olan. 2. Seçkin, değerli. 3. Zengin, soylu.
Asiye: İsyan eden
Vehbiye: Tanrı bağışı olan.
Ümmiye: Okur yazar olmayan kadın
Gülşadiye: Mutlu, seviçli güzel.
Mariye: Şen’un adında birinin kızı olup hicretin 7. yılında kızkardeşi Şirin ile birlikte, Mukavkıs tarafından Hz. Muhammed’e (s.a.s) hediye edilen kıbti bir cariye. Hz. Peygamberin hanımlarından küçük yaşta ölen oğlu İbrahim’in annesi.
Sabriye: Sabırlı, sabırla ilgili
Vasfiye: Nitelikli.
Seyfiye: 1. Kılıçla ilgili, askerliğe ait. 2. Kılıç biçiminde. 3. Asker zümresi.
Sırriye: Sır saklamasını bilen kimse.
Sevdiye: Türkçe "sevdi" sözüne yanlış olarak Arapça dişillik eki getirilerek elde edilen bir ad.
Hilmiye: Yumuşak huylu, ince nazik kimse.(Arapça)
Muradiye: İstekli, dileği olan, arzulu kadın. Amacı olan kadın.
Bahriye: Donanma ve denizle ilgili
Edviye: İlaçlar, devâlar. Mezopotamya ve İran mutfağında kullanılan bir baharat karışımıdır.
Zihniye: Zihinle, akılla ilgili.
Hulkiye: 1. Yaradılışla ilgili. 2. İyi yaradılışlı, iyi ahlaklı.
Nazmiye: Vezinli ve kafiyeli sözle, nazımla ilgili
Dürriye: İnci gibi parlayan
Bakiye: Artık, artan, kalan, geri kalan. Kalıntı.
Emriye: Emirle, buyrukla ilgili.
Radiye: Rıza gösteren, kabul eden, boyun eğen.
Saniye: Dakikanın 60’ta biri süresinde zaman birimi
Hediye: Armağan, bahşiş
Subhiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili. - bk. Suphiye
Hüsniye: Güzellikle ilgili, güzelliğe ait
Remziye: İşaretle, simgeyle ilgili, simgeli, simgesel.
Dahiye: Hârikulâde zekâ ve yetenek sahibi. Büyük iş ve hâdise.
Nadiye: 1. Bağıran, bağırıp çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
Şaziye: Özellikleri kimseye benzemeyen
Zeyniye: Süslü.
Methiye: 1. Övgü. 2. Birini veya bir şeyi övmek için yazılmış şiir.
Şükriye: Görülen iyiliğe karşı şükretmek , hoşnut olmak
Basriye: Görme ile ilgili olan.
Düriye: İnci gibi parlayan, parlak.
Mihriye: Güneşle ilgili.
Bedriye: Ayın ondürdüncü geceki haliyle ilgili
Aliye: Yüce, yüksek
Şemsiye: Güneşle ilgili, güneşe özgü, güneşlik.
Zekiye: Anlayışlı, kavrayışlı, zekâ sahibi.
Semiye: Aynı adı taşıyan, adları aynı olan, adaş.
Nebiye: Haberci, haber veren, elçi.
Sulhiye: Barışa özgü, barışla ilgili, barış.
Sabiye: Küçük kız, kız çocuğu.
Mehdiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren.
Necmiye: Yıldızlarla ilgili, yıldızlara ait
Nakiye: 1. Temiz, pak. 2. Çok ince, çok güzel, zarif.
Seniye: Yüksek, yüce.
Fikriye: Düşünce ile fikir ile ilgili
Hamiye: 1. Himaye eden, koruyan, koruyucu. 2. Kayıran, kayıncı.
Raciye: 1. Rica eden, yalvaran. 2. Umutlu.
Samiye: Yüksek, yüce.
Zatiye: Kendiyle ilgili, kendine ait, özel.
Mehtiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren. - bk. Mehdiye
Veliye: Ermiş kadın.
Fahriye: Bir işi çıkar beklemeden yapan
Safiye: Katıksız, katışıksız saf
Nuriye: Işıklı, ışıktan gelme
Nafiye: Yok eden, ortadan kaldıran, süren.
Maviye: Billur taşı. Mavi renkten olan, mavi renge ait.
Cudiye: Cömert, eli açık.
Lütfiye: İyi muamele, güzellik ve hoşlukla ilgili
Kadriye: Değerle ilgili / İtibar, onur
Badiye: 1. Çöl, sahra 2. Kır, ova
Münciye: Kurtarıcı, kurtaran, önder.
Raziye: Kabul eden, rıza gösteren, boyun eğen
Ulviye: Yüce, yüksek, gökle ilgili
Arziye: Toprakla ilgili, topraktan yetişen.
Ümniye: 1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet.
Yümniye: Uğurlu, kutlu.
Rahmiye: Acıyan, merhamet eden.
Resmiye: 1. Devlet tarafından veya devlet adına olan. 2. Alayla, törenle olan. 3. Ciddi.
Keşfiye: 1. Keşifle ilgili. 2. Keşfeden.
Fethiye: Fethetme, alma ile ilgili olan. Fethe mensup. Fetih hakkında yazılan kaside.
Beriye: Salim, kurtulmuş, aklanmış, arı, temiz.
Namiye: 1. Yetişen, büyüyen, artan. 2. Güç kazanma.
Adniye: Cennete gitmeye hak kazanmış, cennetlik bayan.
İlmiye: Dinî bilimlerle uğraşan kimseler topluluğu.
Kudsiye: Kutsal.
Kani: 1. Kanaat eden, fazlasını istemeyen. 2. İnanmış, kanmış.
Sariye: Hz. Ömer’in İran’daki komutanı.Sariye(R.A)
Kansun: "Kansın, inansın" anlamında kullanılan bir ad.
Kanat: 1. Kuşlarda ve böceklerde uçmayı sağlayan organ. 2. Yan, taraf.
Kanık: İnanç, kanı.
Kanber: bk. Kamber. 1. Hz. Ali´nin sadık kölesi. 2. Bir eve çok gelen kimse.
Kansu: Soyu su gibi saf ve temiz olan.
Kanıkor: Ateşli, canlı yaradılışta olan kimse.
Kandemir: Güçlü soydan gelen kimse.
Kanıt: Bir şeyin doğruluğu, gerçekliği konusunda kanı verici belge, delil.
Kanaan: süt ve bal arazi İsraillilere söz
Kanağan: Çabuk inanan, kanan.
Kanun: 1. Yasa. 2. Geçerli olan kural.
Kanpulat: bk. Kanpolat
Kanpolat: Yiğit, kahraman kimse.
Kaniel: Kamış
Kanver: "Canlılık kat" anlamında kullanılan bir ad.
Kanak: Çabuk aldanan, saf.
Kantürk: Türk soyundan gelen.
Kanturalı: Zengin yaşayan.
Kaner: Soyu yiğit olsn kimse.
Kanbay: Kanmış, doymuş, varlıklı kimse.