İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Kaniye isminin anlamı: Kanaat eden, fazlasını istemeyen,kanmış,kanaatkar. Kaniye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Kaniye İsminin Anlamı Nedir? Kaniye İsminin Analiziİrfaniye: İrfanla, bilgi ve kültürle ilgili.
Şevkiye: Şevkli, neşeli, istekli.
Badiye: 1. Çöl, sahra 2. Kır, ova
Zatiye: Kendiyle ilgili, kendine ait, özel.
Şaziye: Özellikleri kimseye benzemeyen
Şehriye: 1. Şehirli, kentli. 2. Kibar, ince, nazik.
Merziye: Hoşa giden, beğenilen. - bk. Marziye
Vasfiye: Nitelikli.
Maviye: Billur taşı. Mavi renkten olan, mavi renge ait.
Muradiye: İstekli, dileği olan, arzulu kadın. Amacı olan kadın.
Sadriye: 1. Göğüsle ilgili, göğse ait. 2. Çocuğun anasıyla olan bağı.
Emriye: Emirle, buyrukla ilgili.
Keşfiye: 1. Keşifle ilgili. 2. Keşfeden.
Mehtiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren. - bk. Mehdiye
Semiye: Aynı adı taşıyan, adları aynı olan, adaş.
Fethiye: Fethetme, alma ile ilgili olan. Fethe mensup. Fetih hakkında yazılan kaside.
Fevziye: Kurtuluş, zafer ve üstünlükle ilgili olan.
Lütfiye: İyi muamele, güzellik ve hoşlukla ilgili
Resmiye: 1. Devlet tarafından veya devlet adına olan. 2. Alayla, törenle olan. 3. Ciddi.
Zülfiye: Sevgilinin zülfü, saçı. - bk. Zülfüye
Necmiye: Yıldızlarla ilgili, yıldızlara ait
Ramiye: Fırlatan, atan.
Rasiye: Büyük dağ.
Gülşadiye: Mutlu, seviçli güzel.
Örfiye: Törelerle, âdetlerle ilgili.
Mihriye: Güneşle ilgili.
Asiye: İsyan eden
Lemiye: Parlayan, ışıldayan.
Şafiye: İyileştiren, iyi eden, şifa veren.
Kanah: sazlık
Ümmiye: Okur yazar olmayan kadın
Nebiye: Haberci, haber veren, elçi.
Saniye: Dakikanın 60’ta biri süresinde zaman birimi
Nasiye: Unutan, unutmuş olan.
Nabiye: Haberci, haber veren.
Uzziye: Allah `ın gücü
Nadiye: 1. Bağıran, bağırıp çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
Raziye: Kabul eden, rıza gösteren, boyun eğen
Huriye: 1. Coşkunluk hallerinde hurilerle buluştuklarına inanan bir tarikat. 2. Cennet kızı. 3. Sevgili. 4. Çok güzel kadın. Sözlük Anlamı: Meşin sırt çantası, dağarcık.
Nuriye: Işıklı, ışıktan gelme
Ferdaniye: Birlik, teklik, eşsizlik.
Ayniye: Gözle ilgili olan.
Vechiye: Yüze ait, yüzle ilgili.
Takiye: Günahtan, haramdan kaçınan, dinine bağlı kimse.
Veliye: Ermiş kadın.
Rukiye: Büyüleyici, sihirleyici, efsun. Peygamberimiz’in kızlarından birinin adıdır.
Nafiye: Yok eden, ortadan kaldıran, süren.
Asliye: 1. Seçkin, özel. 2. Esas, temel.
Hamiye: 1. Himaye eden, koruyan, koruyucu. 2. Kayıran, kayıncı.
Ferdiye: 1. Tek olan, tek şey. 2. Fertle ilgili, bireysel.
Behiye: Güzel ve alımlı kadın
Adeviye: 1. İyilik, yardımseverlik. 2. Ünlü hanım mutasav-vıfe.İyilikseverlik, yardımseverlik.
Terbiye: Eğitim, Görgü
Cudiye: Cömert, eli açık.
Berkiye: Şimşek gibi, parlak.
Düriye: İnci gibi parlayan, parlak.
Marziye: Hoşa giden, beğenilen.
Fehmiye: Anlayış, kavrayışla ilgili olan.
Hadiye: Hidayete erdiren, doğru yolu gösteren, kılavuz, rehber. Önde giden. Kuran’da geçmektedir ( Araf 186, Furkan 31)
Kutbiye: Kutupla ilgili, kutba ilişkin.
Methiye: 1. Övgü. 2. Birini veya bir şeyi övmek için yazılmış şiir.
Bakiye: Artık, artan, kalan, geri kalan. Kalıntı.
Cevriye: 1. Haksızlık. 2. Eza, cefa, eziyet, gadir, zulüm, sitem.Eziyet, sıkıntıyla ilgili olan.
Kaniye: Kanaat eden, fazlasını istemeyen,kanmış,kanaatkar.
Seyfiye: 1. Kılıçla ilgili, askerliğe ait. 2. Kılıç biçiminde. 3. Asker zümresi.
Şadiye: Sevinç, neşe, mutluluk
Radiye: Rıza gösteren, kabul eden, boyun eğen.
Hamdiye: Allah’ı övmeyle, Allah’a şükretmeyle ilgili.
Safiye: Katıksız, katışıksız saf
Ruziye: Gündüze ait, gündüzle ilgili.
Taliye: 1. Sonradan gelen, bir şeyin arkası sıra giden. 2. Kur’an okuyan.
Ümniye: 1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet.
Harbiye: Savaşla ilgili.
Münciye: Kurtarıcı, kurtaran, önder.
Şükriye: Görülen iyiliğe karşı şükretmek , hoşnut olmak
Nazmiye: Vezinli ve kafiyeli sözle, nazımla ilgili
Aliye: Yüce, yüksek
Rahiye: Bal arısı.
İlmiye: Dinî bilimlerle uğraşan kimseler topluluğu.
Bedriye: Ayın ondürdüncü geceki haliyle ilgili
Naciye: Kurtulmuş, selamete kavuşmuş
Suphiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili.
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Zekiye: Anlayışlı, kavrayışlı, zekâ sahibi.
Sabiye: Küçük kız, kız çocuğu.
Sevdiye: Türkçe "sevdi" sözüne yanlış olarak Arapça dişillik eki getirilerek elde edilen bir ad.
Türkiye: Türkiye Cumhuriyeti’nin yer aldığı ülke.
Ermiye: Dolu yağdıran kasırga bulutları.
Sulhiye: Barışa özgü, barışla ilgili, barış.
Lamiye: Parıldayan, parlak, parıltılı.
Refiye: Yüksek, yüce. - bk. Refia
Samiye: Yüksek, yüce.
Remziye: İşaretle, simgeyle ilgili, simgeli, simgesel.
Atiye: 1. Bağış, bahşiş, ihsan. Hediye. 2. Gelecek, istikbal.
Sudiye: Yararlı, faydalı, kazançlı.
Sulbiye: Birinin soyundan gelme.
Kadriye: Değerle ilgili / İtibar, onur
Dürriye: İnci gibi parlayan
Vehbiye: Tanrı bağışı olan.
Zeyniye: Süslü.
Sariye: Hz. Ömer’in İran’daki komutanı.Sariye(R.A)
Kantürk: Türk soyundan gelen.
Kanat: 1. Kuşlarda ve böceklerde uçmayı sağlayan organ. 2. Yan, taraf.
Kaniel: Kamış
Kanak: Çabuk aldanan, saf.
Kanun: 1. Yasa. 2. Geçerli olan kural.
Kanber: bk. Kamber. 1. Hz. Ali´nin sadık kölesi. 2. Bir eve çok gelen kimse.
Kanpulat: bk. Kanpolat
Kanağan: Çabuk inanan, kanan.
Kanbay: Kanmış, doymuş, varlıklı kimse.
Kandemir: Güçlü soydan gelen kimse.
Kanver: "Canlılık kat" anlamında kullanılan bir ad.
Kansun: "Kansın, inansın" anlamında kullanılan bir ad.
Kanturalı: Zengin yaşayan.
Kanıkor: Ateşli, canlı yaradılışta olan kimse.
Kanpolat: Yiğit, kahraman kimse.
Kaner: Soyu yiğit olsn kimse.
Kanıt: Bir şeyin doğruluğu, gerçekliği konusunda kanı verici belge, delil.
Kanık: İnanç, kanı.
Kanaan: süt ve bal arazi İsraillilere söz
Kani: 1. Kanaat eden, fazlasını istemeyen. 2. İnanmış, kanmış.
Kansu: Soyu su gibi saf ve temiz olan.