İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Kaniye isminin anlamı: Kanaat eden, fazlasını istemeyen,kanmış,kanaatkar. Kaniye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Kaniye İsminin Anlamı Nedir? Kaniye İsminin AnaliziDahiye: Hârikulâde zekâ ve yetenek sahibi. Büyük iş ve hâdise.
Berkiye: Şimşek gibi, parlak.
Maviye: Billur taşı. Mavi renkten olan, mavi renge ait.
Zülfiye: Sevgilinin zülfü, saçı. - bk. Zülfüye
Nasiye: Unutan, unutmuş olan.
Zühtiye: Her türlü zevke karşı koyarak kendini ibadete veren.
Fevziye: Kurtuluş, zafer ve üstünlükle ilgili olan.
Ferdaniye: Birlik, teklik, eşsizlik.
Fecriye: Tan vaktiyle, tan kızıllığıyla ilgili.
Yümniye: Uğurlu, kutlu.
Marziye: Hoşa giden, beğenilen.
Sudiye: Yararlı, faydalı, kazançlı.
Zekiye: Anlayışlı, kavrayışlı, zekâ sahibi.
Kanah: sazlık
Ganiye: 1. Zengin, varlıklı. 2. Çok hoş. 3. Kadın şarkıcı.
Hamiye: 1. Himaye eden, koruyan, koruyucu. 2. Kayıran, kayıncı.
Hamdiye: Allah’ı övmeyle, Allah’a şükretmeyle ilgili.
Hilmiye: Yumuşak huylu, ince nazik kimse.(Arapça)
Hadiye: Hidayete erdiren, doğru yolu gösteren, kılavuz, rehber. Önde giden. Kuran’da geçmektedir ( Araf 186, Furkan 31)
Sırriye: Sır saklamasını bilen kimse.
Bedriye: Ayın ondürdüncü geceki haliyle ilgili
Hayriye: Hayırla, iyilikle ilgili
Suphiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili.
Refiye: Yüksek, yüce. - bk. Refia
Sadriye: 1. Göğüsle ilgili, göğse ait. 2. Çocuğun anasıyla olan bağı.
Zeyniye: Süslü.
Hükmiye: Hükümle ilgili, hükme ait, bir karara dayanan.
Feyziye: 1. Bollukla, bereketle ilgili. 2. Bilimle, bilgiyle ilgili.
Vechiye: Yüze ait, yüzle ilgili.
Nadiye: 1. Bağıran, bağırıp çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
Keşfiye: 1. Keşifle ilgili. 2. Keşfeden.
Takiye: Günahtan, haramdan kaçınan, dinine bağlı kimse.
Badiye: 1. Çöl, sahra 2. Kır, ova
Şehriye: 1. Şehirli, kentli. 2. Kibar, ince, nazik.
Dürriye: İnci gibi parlayan
Ayniye: Gözle ilgili olan.
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Seyfiye: 1. Kılıçla ilgili, askerliğe ait. 2. Kılıç biçiminde. 3. Asker zümresi.
Rukiye: Büyüleyici, sihirleyici, efsun. Peygamberimiz’in kızlarından birinin adıdır.
Düriye: İnci gibi parlayan, parlak.
Münciye: Kurtarıcı, kurtaran, önder.
Bakiye: Artık, artan, kalan, geri kalan. Kalıntı.
Nafiye: Yok eden, ortadan kaldıran, süren.
Rahmiye: Acıyan, merhamet eden.
Saniye: Dakikanın 60’ta biri süresinde zaman birimi
Şadiye: Sevinç, neşe, mutluluk
Vehbiye: Tanrı bağışı olan.
Türkiye: Türkiye Cumhuriyeti’nin yer aldığı ülke.
Uzziye: Allah `ın gücü
Necmiye: Yıldızlarla ilgili, yıldızlara ait
Hıfziye: 1. Saklama, koruma ile ilgili. 2. Ezberleme, akılda tutma.
Ruziye: Gündüze ait, gündüzle ilgili.
Nazmiye: Vezinli ve kafiyeli sözle, nazımla ilgili
Terbiye: Eğitim, Görgü
Veliye: Ermiş kadın.
Asliye: 1. Seçkin, özel. 2. Esas, temel.
Nariye: 1. Ateşle ilgili. 2. Cin, peri.
Taliye: 1. Sonradan gelen, bir şeyin arkası sıra giden. 2. Kur’an okuyan.
Basriye: Görme ile ilgili olan.
Safiye: Katıksız, katışıksız saf
Kaniye: Kanaat eden, fazlasını istemeyen,kanmış,kanaatkar.
Fenniye: Fene, bilime ilişkin, bilimle ilgili.
Huriye: 1. Coşkunluk hallerinde hurilerle buluştuklarına inanan bir tarikat. 2. Cennet kızı. 3. Sevgili. 4. Çok güzel kadın. Sözlük Anlamı: Meşin sırt çantası, dağarcık.
Edviye: İlaçlar, devâlar. Mezopotamya ve İran mutfağında kullanılan bir baharat karışımıdır.
Hulkiye: 1. Yaradılışla ilgili. 2. İyi yaradılışlı, iyi ahlaklı.
Zatiye: Kendiyle ilgili, kendine ait, özel.
Samiye: Yüksek, yüce.
Atiye: 1. Bağış, bahşiş, ihsan. Hediye. 2. Gelecek, istikbal.
Ümniye: 1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet.
Rahiye: Bal arısı.
Sevdiye: Türkçe "sevdi" sözüne yanlış olarak Arapça dişillik eki getirilerek elde edilen bir ad.
Ümmiye: Okur yazar olmayan kadın
Hüsniye: Güzellikle ilgili, güzelliğe ait
Mehtiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren. - bk. Mehdiye
Mariye: Şen’un adında birinin kızı olup hicretin 7. yılında kızkardeşi Şirin ile birlikte, Mukavkıs tarafından Hz. Muhammed’e (s.a.s) hediye edilen kıbti bir cariye. Hz. Peygamberin hanımlarından küçük yaşta ölen oğlu İbrahim’in annesi.
Tahliye: Boşaltmak. Boş bırakmak. Serbest bırakmak. Tathir etmek. Temizlemek.
Fikriye: Düşünce ile fikir ile ilgili
Remziye: İşaretle, simgeyle ilgili, simgeli, simgesel.
Nakiye: 1. Temiz, pak. 2. Çok ince, çok güzel, zarif.
Nevriye: Işıklı, parlak.
Harbiye: Savaşla ilgili.
Kibariye: 1. Davranış, düşünce, duygu bakımından ince, nazik olan. 2. Seçkin, değerli. 3. Zengin, soylu.
Şükriye: Görülen iyiliğe karşı şükretmek , hoşnut olmak
Savniye: Koruma, gözetme ile ilgili.
Raciye: 1. Rica eden, yalvaran. 2. Umutlu.
Muradiye: İstekli, dileği olan, arzulu kadın. Amacı olan kadın.
Ünsiye: 1. Alışmış, sokulgan. 2. Arkadaş, dost.
Fahriye: Bir işi çıkar beklemeden yapan
Sabiye: Küçük kız, kız çocuğu.
Subhiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili. - bk. Suphiye
Mihriye: Güneşle ilgili.
Nebiye: Haberci, haber veren, elçi.
İrfaniye: İrfanla, bilgi ve kültürle ilgili.
Radiye: Rıza gösteren, kabul eden, boyun eğen.
Fethiye: Fethetme, alma ile ilgili olan. Fethe mensup. Fetih hakkında yazılan kaside.
Sadiye: Mutlu, uğurlu.
Lamiye: Parıldayan, parlak, parıltılı.
Ramiye: Fırlatan, atan.
Cudiye: Cömert, eli açık.
Ruhiye: Ruhla ilgili,ruha ait.
Kanak: Çabuk aldanan, saf.
Kani: 1. Kanaat eden, fazlasını istemeyen. 2. İnanmış, kanmış.
Kanaan: süt ve bal arazi İsraillilere söz
Kanpulat: bk. Kanpolat
Kanver: "Canlılık kat" anlamında kullanılan bir ad.
Kanıt: Bir şeyin doğruluğu, gerçekliği konusunda kanı verici belge, delil.
Kanık: İnanç, kanı.
Kaniel: Kamış
Kanat: 1. Kuşlarda ve böceklerde uçmayı sağlayan organ. 2. Yan, taraf.
Kaner: Soyu yiğit olsn kimse.
Kanağan: Çabuk inanan, kanan.
Sariye: Hz. Ömer’in İran’daki komutanı.Sariye(R.A)
Kanun: 1. Yasa. 2. Geçerli olan kural.
Kansu: Soyu su gibi saf ve temiz olan.
Kandemir: Güçlü soydan gelen kimse.
Kanbay: Kanmış, doymuş, varlıklı kimse.
Kanıkor: Ateşli, canlı yaradılışta olan kimse.
Kansun: "Kansın, inansın" anlamında kullanılan bir ad.
Kanturalı: Zengin yaşayan.
Kantürk: Türk soyundan gelen.
Kanpolat: Yiğit, kahraman kimse.
Kanber: bk. Kamber. 1. Hz. Ali´nin sadık kölesi. 2. Bir eve çok gelen kimse.