İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Kafiye isminin anlamı: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.. Kafiye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Kafiye İsminin Anlamı Nedir? Kafiye İsminin AnaliziHamiye: 1. Himaye eden, koruyan, koruyucu. 2. Kayıran, kayıncı.
Feyziye: 1. Bollukla, bereketle ilgili. 2. Bilimle, bilgiyle ilgili.
Nariye: 1. Ateşle ilgili. 2. Cin, peri.
Örfiye: Törelerle, âdetlerle ilgili.
Harbiye: Savaşla ilgili.
Behiye: Güzel ve alımlı kadın
Maviye: Billur taşı. Mavi renkten olan, mavi renge ait.
Kaniye: Kanaat eden, fazlasını istemeyen,kanmış,kanaatkar.
Necmiye: Yıldızlarla ilgili, yıldızlara ait
Fikriye: Düşünce ile fikir ile ilgili
Gülşadiye: Mutlu, seviçli güzel.
Semiye: Aynı adı taşıyan, adları aynı olan, adaş.
Remziye: İşaretle, simgeyle ilgili, simgeli, simgesel.
Nevriye: Işıklı, parlak.
Ayniye: Gözle ilgili olan.
Fecriye: Tan vaktiyle, tan kızıllığıyla ilgili.
Nabiye: Haberci, haber veren.
Arziye: Toprakla ilgili, topraktan yetişen.
Suphiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili.
Hilmiye: Yumuşak huylu, ince nazik kimse.(Arapça)
Adeviye: 1. İyilik, yardımseverlik. 2. Ünlü hanım mutasav-vıfe.İyilikseverlik, yardımseverlik.
Beriye: Salim, kurtulmuş, aklanmış, arı, temiz.
Zatiye: Kendiyle ilgili, kendine ait, özel.
Kutbiye: Kutupla ilgili, kutba ilişkin.
Ruziye: Gündüze ait, gündüzle ilgili.
Asiye: İsyan eden
Yümniye: Uğurlu, kutlu.
Seniye: Yüksek, yüce.
Hamdiye: Allah’ı övmeyle, Allah’a şükretmeyle ilgili.
Veliye: Ermiş kadın.
Marziye: Hoşa giden, beğenilen.
Ganiye: 1. Zengin, varlıklı. 2. Çok hoş. 3. Kadın şarkıcı.
Mehtiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren. - bk. Mehdiye
Şafiye: İyileştiren, iyi eden, şifa veren.
Naciye: Kurtulmuş, selamete kavuşmuş
Bedriye: Ayın ondürdüncü geceki haliyle ilgili
Avniye: 1. Yeniçeriler tarafından ve daha sonra Sultan Mecid ve Sultan Aziz zamanlarında giyilen bir çeşit yağmurluk. 2. Yardım etmiş. Yardımla ilgili.
Fahriye: Bir işi çıkar beklemeden yapan
Emriye: Emirle, buyrukla ilgili.
Bakiye: Artık, artan, kalan, geri kalan. Kalıntı.
Uzziye: Allah `ın gücü
Sırriye: Sır saklamasını bilen kimse.
Edviye: İlaçlar, devâlar. Mezopotamya ve İran mutfağında kullanılan bir baharat karışımıdır.
Safiye: Katıksız, katışıksız saf
Ümniye: 1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet.
Sulbiye: Birinin soyundan gelme.
Terbiye: Eğitim, Görgü
Merziye: Hoşa giden, beğenilen. - bk. Marziye
Nuriye: Işıklı, ışıktan gelme
Atiye: 1. Bağış, bahşiş, ihsan. Hediye. 2. Gelecek, istikbal.
Ünsiye: 1. Alışmış, sokulgan. 2. Arkadaş, dost.
Kibariye: 1. Davranış, düşünce, duygu bakımından ince, nazik olan. 2. Seçkin, değerli. 3. Zengin, soylu.
Zeyniye: Süslü.
Ermiye: Dolu yağdıran kasırga bulutları.
Samiye: Yüksek, yüce.
Cudiye: Cömert, eli açık.
Sabiye: Küçük kız, kız çocuğu.
Mehdiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren.
Fevziye: Kurtuluş, zafer ve üstünlükle ilgili olan.
Türkiye: Türkiye Cumhuriyeti’nin yer aldığı ülke.
Hediye: Armağan, bahşiş
Tahliye: Boşaltmak. Boş bırakmak. Serbest bırakmak. Tathir etmek. Temizlemek.
Mariye: Şen’un adında birinin kızı olup hicretin 7. yılında kızkardeşi Şirin ile birlikte, Mukavkıs tarafından Hz. Muhammed’e (s.a.s) hediye edilen kıbti bir cariye. Hz. Peygamberin hanımlarından küçük yaşta ölen oğlu İbrahim’in annesi.
Mihriye: Güneşle ilgili.
İlmiye: Dinî bilimlerle uğraşan kimseler topluluğu.
Düriye: İnci gibi parlayan, parlak.
Vechiye: Yüze ait, yüzle ilgili.
Şükriye: Görülen iyiliğe karşı şükretmek , hoşnut olmak
Badiye: 1. Çöl, sahra 2. Kır, ova
Subhiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili. - bk. Suphiye
Hulkiye: 1. Yaradılışla ilgili. 2. İyi yaradılışlı, iyi ahlaklı.
Rahmiye: Acıyan, merhamet eden.
Lamiye: Parıldayan, parlak, parıltılı.
Şaziye: Özellikleri kimseye benzemeyen
Sadriye: 1. Göğüsle ilgili, göğse ait. 2. Çocuğun anasıyla olan bağı.
Saniye: Dakikanın 60’ta biri süresinde zaman birimi
Hıfziye: 1. Saklama, koruma ile ilgili. 2. Ezberleme, akılda tutma.
Hükmiye: Hükümle ilgili, hükme ait, bir karara dayanan.
Sevdiye: Türkçe "sevdi" sözüne yanlış olarak Arapça dişillik eki getirilerek elde edilen bir ad.
Basriye: Görme ile ilgili olan.
Lemiye: Parlayan, ışıldayan.
Methiye: 1. Övgü. 2. Birini veya bir şeyi övmek için yazılmış şiir.
Adniye: Cennete gitmeye hak kazanmış, cennetlik bayan.
Resmiye: 1. Devlet tarafından veya devlet adına olan. 2. Alayla, törenle olan. 3. Ciddi.
Hüsniye: Güzellikle ilgili, güzelliğe ait
Zülfiye: Sevgilinin zülfü, saçı. - bk. Zülfüye
Ferdiye: 1. Tek olan, tek şey. 2. Fertle ilgili, bireysel.
Sadiye: Mutlu, uğurlu.
Nasiye: Unutan, unutmuş olan.
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Namiye: 1. Yetişen, büyüyen, artan. 2. Güç kazanma.
İrfaniye: İrfanla, bilgi ve kültürle ilgili.
Takiye: Günahtan, haramdan kaçınan, dinine bağlı kimse.
Nadiye: 1. Bağıran, bağırıp çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
Nazmiye: Vezinli ve kafiyeli sözle, nazımla ilgili
Raziye: Kabul eden, rıza gösteren, boyun eğen
Hadiye: Hidayete erdiren, doğru yolu gösteren, kılavuz, rehber. Önde giden. Kuran’da geçmektedir ( Araf 186, Furkan 31)
Nakiye: 1. Temiz, pak. 2. Çok ince, çok güzel, zarif.
Kadriye: Değerle ilgili / İtibar, onur
Vehbiye: Tanrı bağışı olan.