İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Hediye isminin anlamı: Armağan, bahşiş. Hediye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Hediye İsminin Anlamı Nedir? Hediye İsminin AnaliziÖrfiye: Törelerle, âdetlerle ilgili.
Keşfiye: 1. Keşifle ilgili. 2. Keşfeden.
Ümniye: 1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet.
Kaniye: Kanaat eden, fazlasını istemeyen,kanmış,kanaatkar.
Ruziye: Gündüze ait, gündüzle ilgili.
Hamiye: 1. Himaye eden, koruyan, koruyucu. 2. Kayıran, kayıncı.
Marziye: Hoşa giden, beğenilen.
Basriye: Görme ile ilgili olan.
Merziye: Hoşa giden, beğenilen. - bk. Marziye
Mihriye: Güneşle ilgili.
Asiye: İsyan eden
Hayriye: Hayırla, iyilikle ilgili
Zühtiye: Her türlü zevke karşı koyarak kendini ibadete veren.
Behiye: Güzel ve alımlı kadın
Zatiye: Kendiyle ilgili, kendine ait, özel.
Ramiye: Fırlatan, atan.
Raziye: Kabul eden, rıza gösteren, boyun eğen
Hadiye: Hidayete erdiren, doğru yolu gösteren, kılavuz, rehber. Önde giden. Kuran’da geçmektedir ( Araf 186, Furkan 31)
Semiye: Aynı adı taşıyan, adları aynı olan, adaş.
Sulhiye: Barışa özgü, barışla ilgili, barış.
Terbiye: Eğitim, Görgü
Sabriye: Sabırlı, sabırla ilgili
Şükriye: Görülen iyiliğe karşı şükretmek , hoşnut olmak
Mehtiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren. - bk. Mehdiye
Ünsiye: 1. Alışmış, sokulgan. 2. Arkadaş, dost.
Adniye: Cennete gitmeye hak kazanmış, cennetlik bayan.
Namiye: 1. Yetişen, büyüyen, artan. 2. Güç kazanma.
Sadiye: Mutlu, uğurlu.
Arziye: Toprakla ilgili, topraktan yetişen.
Taliye: 1. Sonradan gelen, bir şeyin arkası sıra giden. 2. Kur’an okuyan.
Düriye: İnci gibi parlayan, parlak.
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Cevriye: 1. Haksızlık. 2. Eza, cefa, eziyet, gadir, zulüm, sitem.Eziyet, sıkıntıyla ilgili olan.
Cudiye: Cömert, eli açık.
Maviye: Billur taşı. Mavi renkten olan, mavi renge ait.
Nazmiye: Vezinli ve kafiyeli sözle, nazımla ilgili
Nuriye: Işıklı, ışıktan gelme
Ganiye: 1. Zengin, varlıklı. 2. Çok hoş. 3. Kadın şarkıcı.
Rukiye: Büyüleyici, sihirleyici, efsun. Peygamberimiz’in kızlarından birinin adıdır.
Ermiye: Dolu yağdıran kasırga bulutları.
Nadiye: 1. Bağıran, bağırıp çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
Hediye: Armağan, bahşiş
Feyziye: 1. Bollukla, bereketle ilgili. 2. Bilimle, bilgiyle ilgili.
Kibariye: 1. Davranış, düşünce, duygu bakımından ince, nazik olan. 2. Seçkin, değerli. 3. Zengin, soylu.
Lütfiye: İyi muamele, güzellik ve hoşlukla ilgili
Sadriye: 1. Göğüsle ilgili, göğse ait. 2. Çocuğun anasıyla olan bağı.
Bahriye: Donanma ve denizle ilgili
Mariye: Şen’un adında birinin kızı olup hicretin 7. yılında kızkardeşi Şirin ile birlikte, Mukavkıs tarafından Hz. Muhammed’e (s.a.s) hediye edilen kıbti bir cariye. Hz. Peygamberin hanımlarından küçük yaşta ölen oğlu İbrahim’in annesi.
Refiye: Yüksek, yüce. - bk. Refia
Zeyniye: Süslü.
Hulkiye: 1. Yaradılışla ilgili. 2. İyi yaradılışlı, iyi ahlaklı.
Nevriye: Işıklı, parlak.
Şafiye: İyileştiren, iyi eden, şifa veren.
Naciye: Kurtulmuş, selamete kavuşmuş
Yümniye: Uğurlu, kutlu.
Nakiye: 1. Temiz, pak. 2. Çok ince, çok güzel, zarif.
Aliye: Yüce, yüksek
Remziye: İşaretle, simgeyle ilgili, simgeli, simgesel.
Avniye: 1. Yeniçeriler tarafından ve daha sonra Sultan Mecid ve Sultan Aziz zamanlarında giyilen bir çeşit yağmurluk. 2. Yardım etmiş. Yardımla ilgili.
Sabiye: Küçük kız, kız çocuğu.
Tahliye: Boşaltmak. Boş bırakmak. Serbest bırakmak. Tathir etmek. Temizlemek.
Vehbiye: Tanrı bağışı olan.
Zekiye: Anlayışlı, kavrayışlı, zekâ sahibi.
Raciye: 1. Rica eden, yalvaran. 2. Umutlu.
Sevdiye: Türkçe "sevdi" sözüne yanlış olarak Arapça dişillik eki getirilerek elde edilen bir ad.
Nafiye: Yok eden, ortadan kaldıran, süren.
Vasfiye: Nitelikli.
Sudiye: Yararlı, faydalı, kazançlı.
Methiye: 1. Övgü. 2. Birini veya bir şeyi övmek için yazılmış şiir.
Edviye: İlaçlar, devâlar. Mezopotamya ve İran mutfağında kullanılan bir baharat karışımıdır.
Ferdaniye: Birlik, teklik, eşsizlik.
Zülfiye: Sevgilinin zülfü, saçı. - bk. Zülfüye
Badiye: 1. Çöl, sahra 2. Kır, ova
Hıfziye: 1. Saklama, koruma ile ilgili. 2. Ezberleme, akılda tutma.
Nebiye: Haberci, haber veren, elçi.
Lemiye: Parlayan, ışıldayan.
Veliye: Ermiş kadın.
Sırriye: Sır saklamasını bilen kimse.
Vechiye: Yüze ait, yüzle ilgili.
Kutbiye: Kutupla ilgili, kutba ilişkin.
Şaziye: Özellikleri kimseye benzemeyen
Fehmiye: Anlayış, kavrayışla ilgili olan.
Emriye: Emirle, buyrukla ilgili.
Kadriye: Değerle ilgili / İtibar, onur
Seyfiye: 1. Kılıçla ilgili, askerliğe ait. 2. Kılıç biçiminde. 3. Asker zümresi.
Hüsniye: Güzellikle ilgili, güzelliğe ait
Resmiye: 1. Devlet tarafından veya devlet adına olan. 2. Alayla, törenle olan. 3. Ciddi.
Subhiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili. - bk. Suphiye
Ferdiye: 1. Tek olan, tek şey. 2. Fertle ilgili, bireysel.
Takiye: Günahtan, haramdan kaçınan, dinine bağlı kimse.
İlmiye: Dinî bilimlerle uğraşan kimseler topluluğu.
Muradiye: İstekli, dileği olan, arzulu kadın. Amacı olan kadın.
Hamdiye: Allah’ı övmeyle, Allah’a şükretmeyle ilgili.
Fenniye: Fene, bilime ilişkin, bilimle ilgili.
Savniye: Koruma, gözetme ile ilgili.
Bakiye: Artık, artan, kalan, geri kalan. Kalıntı.
Fikriye: Düşünce ile fikir ile ilgili
Huriye: 1. Coşkunluk hallerinde hurilerle buluştuklarına inanan bir tarikat. 2. Cennet kızı. 3. Sevgili. 4. Çok güzel kadın. Sözlük Anlamı: Meşin sırt çantası, dağarcık.
Mehdiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren.
Beriye: Salim, kurtulmuş, aklanmış, arı, temiz.
Sariye: Hz. Ömer’in İran’daki komutanı.Sariye(R.A)