İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Hargun isminin anlamı: Yaşamın çeşitli alanlarında iyi bir kişi. Hargun ismi Hinduca kökenli bir Erkek ismidir.
Hargun İsminin Anlamı Nedir? Hargun İsminin AnaliziHarbiye: Savaşla ilgili.
Duygun: Duygulu, hassas.
Harika: Eşyanın tabiatı dışında, doğa üstü, garip şey, olağanüstü
Hare: Cam, göz vb.nde dalgalanır gibi görünen parlak çizgiler, meneviş.
Harum: yüksek aşağı atmak
Lâlgun: Kırmızı renkli, al.
Harmonia: ares kızı
Ergun: Sert başlı oynak hızlı at / Sulu serpken kar (Ergün)
Harim: , yok tanrıya adanmış
Haran: dağlık ülke
Harel: Tanrı Dağı
Uygun: 1. Yakışır, yaraşır, elverişli, yararlı. 2. Oranlı.
Ersagun: Erkek hekim.
Taygun: Çocuk, torun.
Harrell: Tanrı Dağı
Koygun: 1. Etkili, hüzünlü, dokunaklı. 2. Akdoğan.
Songun: 1. Sonuncu, son olan. 2. Eğilim, yetenek.
Haris: Süngü demiri. Soğuk olan şey. Muhafız. Bekçi. Gözcü. Himaye eden. Bekleyen. Son derece hırslı olan.
Urgun: 1. Vurulan, vurulmuş. 2. Vurgun, âşık. 3. Gizli.
Haroun-Al-Rachid: Dik
Harhas: güven öfke ısı
Sungun: Armağan, bağış, ihsan.
Harbonah: onun çöküşünü, kılıcını
Harb:
Harput: Güneşli lotus
Tuygun: 1. Genç, güçlü. 2. Çılgın, şımarık. 3. Duygulu, hassas.
Vurgun: Birine tutkun, âşık.
Atgun: 1. Yorgun, bitkin. 2. Yavaş. 3. Gizli, saklı. 4. Yaban armudu. 5. Yırtıcı hayvan.
Orgun: Gizli, saklı.
Argun: Zayıf, güçsüz, düşkün, dermansız, zebun. Yan yana iki kamış düdüğünden veya kartal kemiğinden yapılmış kaval.
Hareph: kış sitem
Toygun: 1. Genç delikanlı. 2. Çakırdoğan.
Durgun: 1. Dingin, sakin. 2. Canlı olmayan, hareketsiz
Abgun: 1. Mavi renk. Gök. 2. Parlak. 3. Nişasta
Haruz: Dikkat
Ongun: 1. Eksiksiz, tam. 2. Verimli, bol. 3. Kutlu, uğurlu, beğenilen kimse. 4. Kurtulmuş, onmuş. 5. Gelişmiş, gürbüz. 6. Bayındır.
Harun: Akseden, parlayan. Hz. Musa (a.s)’ın Peygamber olan küçük kardeşinin adı. Köken: İbr. Söyleyiş: (ha:run) Cinsiyet: Erkek 1. Parlayan.2. Hz. Musa’nın küçük kardeşinin adı. Bir tutam ot. Özellikle atlarda görülen, bulaşıcı bir çeşit hastalık, sakağı. sıf. (Ar. ḥurūnet “hayvanın inat edip ileri gitmemesi”nden ḥarūn) 1. İlerleyeceği yerde huysuzluk edip geri geri giden (at) [Halk ağzında harın kullanılmaktadır]: Zabta kim kādir idi esb-i harûn-ı feleği / Olmasa kabza-i destinde inân-ı devlet (Sâmi). Ashâb-ı kiram haydi dediler, kalkmadı, harun hayvan gibi inat edip durdu (Cevdet Paşa). 2. mec. İnatçı (kimse).
Atasagun: Hekim, doktor.
Sorgun: 1. Bir tür söğüt ağacı. 2. Sıkı, sert. 3. Çok uzun ve güzel saç.