İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Hargun isminin anlamı: Yaşamın çeşitli alanlarında iyi bir kişi. Hargun ismi Hinduca kökenli bir Erkek ismidir.
Hargun İsminin Anlamı Nedir? Hargun İsminin AnaliziHarbiye: Savaşla ilgili.
Harmonia: ares kızı
Harika: Eşyanın tabiatı dışında, doğa üstü, garip şey, olağanüstü
Harum: yüksek aşağı atmak
Duygun: Duygulu, hassas.
Hare: Cam, göz vb.nde dalgalanır gibi görünen parlak çizgiler, meneviş.
Lâlgun: Kırmızı renkli, al.
Uygun: 1. Yakışır, yaraşır, elverişli, yararlı. 2. Oranlı.
Atasagun: Hekim, doktor.
Urgun: 1. Vurulan, vurulmuş. 2. Vurgun, âşık. 3. Gizli.
Vurgun: Birine tutkun, âşık.
Harb:
Argun: Zayıf, güçsüz, düşkün, dermansız, zebun. Yan yana iki kamış düdüğünden veya kartal kemiğinden yapılmış kaval.
Koygun: 1. Etkili, hüzünlü, dokunaklı. 2. Akdoğan.
Durgun: 1. Dingin, sakin. 2. Canlı olmayan, hareketsiz
Hareph: kış sitem
Harel: Tanrı Dağı
Tuygun: 1. Genç, güçlü. 2. Çılgın, şımarık. 3. Duygulu, hassas.
Sungun: Armağan, bağış, ihsan.
Harrell: Tanrı Dağı
Harim: , yok tanrıya adanmış
Ongun: 1. Eksiksiz, tam. 2. Verimli, bol. 3. Kutlu, uğurlu, beğenilen kimse. 4. Kurtulmuş, onmuş. 5. Gelişmiş, gürbüz. 6. Bayındır.
Harhas: güven öfke ısı
Haran: dağlık ülke
Haroun-Al-Rachid: Dik
Haruz: Dikkat
Harbonah: onun çöküşünü, kılıcını
Atgun: 1. Yorgun, bitkin. 2. Yavaş. 3. Gizli, saklı. 4. Yaban armudu. 5. Yırtıcı hayvan.
Toygun: 1. Genç delikanlı. 2. Çakırdoğan.
Songun: 1. Sonuncu, son olan. 2. Eğilim, yetenek.
Ersagun: Erkek hekim.
Abgun: 1. Mavi renk. Gök. 2. Parlak. 3. Nişasta
Haris: Süngü demiri. Soğuk olan şey. Muhafız. Bekçi. Gözcü. Himaye eden. Bekleyen. Son derece hırslı olan.
Ergun: Sert başlı oynak hızlı at / Sulu serpken kar (Ergün)
Harun: Akseden, parlayan. Hz. Musa (a.s)’ın Peygamber olan küçük kardeşinin adı. Köken: İbr. Söyleyiş: (ha:run) Cinsiyet: Erkek 1. Parlayan.2. Hz. Musa’nın küçük kardeşinin adı. Bir tutam ot. Özellikle atlarda görülen, bulaşıcı bir çeşit hastalık, sakağı. sıf. (Ar. ḥurūnet “hayvanın inat edip ileri gitmemesi”nden ḥarūn) 1. İlerleyeceği yerde huysuzluk edip geri geri giden (at) [Halk ağzında harın kullanılmaktadır]: Zabta kim kādir idi esb-i harûn-ı feleği / Olmasa kabza-i destinde inân-ı devlet (Sâmi). Ashâb-ı kiram haydi dediler, kalkmadı, harun hayvan gibi inat edip durdu (Cevdet Paşa). 2. mec. İnatçı (kimse).
Orgun: Gizli, saklı.
Sorgun: 1. Bir tür söğüt ağacı. 2. Sıkı, sert. 3. Çok uzun ve güzel saç.
Harput: Güneşli lotus
Taygun: Çocuk, torun.