İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Harcourt isminin anlamı: Müstahkem çiftlikten. Harcourt ismi Fransızca kökenli bir Erkek ismidir.
Harcourt İsminin Anlamı Nedir? Harcourt İsminin AnaliziHarika: Eşyanın tabiatı dışında, doğa üstü, garip şey, olağanüstü
Harbiye: Savaşla ilgili.
Harum: yüksek aşağı atmak
Harmonia: ares kızı
Hare: Cam, göz vb.nde dalgalanır gibi görünen parlak çizgiler, meneviş.
Gümüşkurt: Gümüş gibi değerli olan.
Hareph: kış sitem
Tümkurt: Gerçekten güçlü olan kimse.
Demirkurt: Güçlü, kuvvetli, sert kimse.
Harput: Güneşli lotus
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Harb:
Harhas: güven öfke ısı
Şenyurt: Neşeli, mutlu insanların yurdu.
Tankurt: Şafak vakti gibi parlak, güçlü kimse.
Bilgekurt: Bilgili kimse.
Haris: Süngü demiri. Soğuk olan şey. Muhafız. Bekçi. Gözcü. Himaye eden. Bekleyen. Son derece hırslı olan.
Harrell: Tanrı Dağı
Başkurt: 1. En önemli kimse. 2. Ural Dağları bölgesinde yaşayan ve Türklerin Kıpçak kolundan olan bir boy.
Harel: Tanrı Dağı
Cankurt: Özü kurt gibi olan kimse.
Harbonah: onun çöküşünü, kılıcını
Dorukkurt: Başarılı, üstün nitelikli kimse.
Haroun-Al-Rachid: Dik
İdikurt: Güçlü kimse.
Harim: , yok tanrıya adanmış
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Haruz: Dikkat
Talaykurt: Denizci yiğit.
Bozkurt: Türklerin Orta asyadan çıkışında yol gösterdiğine inanılan efsanevi kurt
Canyurt: Gerçek yurt.
Yurt: 1. Oturulan yer, ev. 2. Ülke, vatan memleket.
Soykurt: Kurt gibi güçlü soydan gelen kimse.
Kavurt: Heybetli, gösterişli, cesur, yiğit, kahraman.
Günkurt: Günei gibi aydın ve parlaklık saçan kimse.
Tunçkurt: Güçlü, kuvvetli kimse.
Yağızkurt: Esmer, güçlü kimse.
Kipkurt: Canlı, dayanıklı, sağlam, deneyimli, yaşlı kimse.
Erkurt: Cesur ve yiğit kimse.
Kızılkurt: Deneyimli, yaşlı kimse.
Özkurt: Gerçek kurt.
Aykurt: "Ey kurt gibi olan!" anlamında kullanılan bir ad.
Baykurt: Zengin, varlıklı saygın kimse.
Taykurt: Güçlü kuvvetli çocuk.
Atakurt: Atası cesur ve yiğit olan kimse.
Tamkurt: Kurt gibi güçlü kimse.
Harun: Akseden, parlayan. Hz. Musa (a.s)’ın Peygamber olan küçük kardeşinin adı. Köken: İbr. Söyleyiş: (ha:run) Cinsiyet: Erkek 1. Parlayan.2. Hz. Musa’nın küçük kardeşinin adı. Bir tutam ot. Özellikle atlarda görülen, bulaşıcı bir çeşit hastalık, sakağı. sıf. (Ar. ḥurūnet “hayvanın inat edip ileri gitmemesi”nden ḥarūn) 1. İlerleyeceği yerde huysuzluk edip geri geri giden (at) [Halk ağzında harın kullanılmaktadır]: Zabta kim kādir idi esb-i harûn-ı feleği / Olmasa kabza-i destinde inân-ı devlet (Sâmi). Ashâb-ı kiram haydi dediler, kalkmadı, harun hayvan gibi inat edip durdu (Cevdet Paşa). 2. mec. İnatçı (kimse).
Haran: dağlık ülke