İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Har isminin anlamı: Toprak renkleri. Har ismi Hinduca kökenli bir Erkek ismidir.
Har İsminin Anlamı Nedir? Har İsminin AnaliziZahar: Şafak
Harbiye: Savaşla ilgili.
Mutahhar: 1. Temizlenmiş, temiz. 2. Kutlu, kutsal, mübarek.
Hare: Cam, göz vb.nde dalgalanır gibi görünen parlak çizgiler, meneviş.
Harika: Eşyanın tabiatı dışında, doğa üstü, garip şey, olağanüstü
Nevbahar: İlkbahar.
Bahar: 1. Kuzey yarım kürede 21 Martta gündüz gece eşitliğiyle başlayarak 22 Haziranda gün dönümü ile biten, kış ve yaz arasındaki mevsim. 2. Bu mevsimde açan çiçekler ve yapraklar. 3. Gençlik çağı.
Sonbahar: Kıştan önceki mevsim, güz.
İlkbahar: Yılın ılık mevsimi, bahar.
Filbahar: Ormanlarda yetişen, beyaz, mavi, mor çiçekler açan, tırmanıcı sarılgan bitki.
Harmonia: ares kızı
Gülbahar: Ebru yapmakta kullanılan koyu kırmızı boya
Harum: yüksek aşağı atmak
Hareph: kış sitem
Mazhar: Bir şeyin göründüğü ortaya çıktığı yer
Harbonah: onun çöküşünü, kılıcını
Harhas: güven öfke ısı
Harput: Güneşli lotus
Meshar: Düz, Dikey
Harb:
Zohar: Işık, Brilliance
Kahhar: Kahredici, yok edici gücü olan Allah. Allah’ın 99 isminden birisi. Kuranda bir çok ayette geçer. (Örn: Yusuf 39, İbrahim 48 vs.).
Issachar: Işçi
Haran: dağlık ülke
Ibhar: seçimlerde, o seçildi
Ashar: Bilgelik vardır Bir
Achishar: Kardeşim bir şarkı
Harrell: Tanrı Dağı
Mefhar: 1. Övünme. 2. Övünmeyi gerektiren şey.
Haroun-Al-Rachid: Dik
Sehhar: Büyü gibi bir kuvvetle çeken, büyüleyici.
Harel: Tanrı Dağı
Abiathar: mükemmel babası, kalan babası olan
Nehar: Gündüz.
Harim: , yok tanrıya adanmış
Haris: Süngü demiri. Soğuk olan şey. Muhafız. Bekçi. Gözcü. Himaye eden. Bekleyen. Son derece hırslı olan.
Harun: Akseden, parlayan. Hz. Musa (a.s)’ın Peygamber olan küçük kardeşinin adı. Köken: İbr. Söyleyiş: (ha:run) Cinsiyet: Erkek 1. Parlayan.2. Hz. Musa’nın küçük kardeşinin adı. Bir tutam ot. Özellikle atlarda görülen, bulaşıcı bir çeşit hastalık, sakağı. sıf. (Ar. ḥurūnet “hayvanın inat edip ileri gitmemesi”nden ḥarūn) 1. İlerleyeceği yerde huysuzluk edip geri geri giden (at) [Halk ağzında harın kullanılmaktadır]: Zabta kim kādir idi esb-i harûn-ı feleği / Olmasa kabza-i destinde inân-ı devlet (Sâmi). Ashâb-ı kiram haydi dediler, kalkmadı, harun hayvan gibi inat edip durdu (Cevdet Paşa). 2. mec. İnatçı (kimse).
Muhar: Pınar, çeşme.
Achar: Karıştırıcı
Haruz: Dikkat
Enhar: Irmaklar, çaylar.
Sychar: son