İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Hanbiken isminin anlamı: Hükümdar karısı. - bk. Hanbike. Hanbiken ismi Türkçe kökenli bir Kız ismidir.
Hanbiken İsminin Anlamı Nedir? Hanbiken İsminin AnaliziTerken: 1. Kraliçe. 2. Güzel kız. 3. Bir tür ok.
Hanım: Soylu kadın, bayan
Hanbike: Hükümdar karısı.
Hanameel: Tanrı'dan gelen lütfu, Tanrı'nın bir armağanıdır
Beken: Dayanıklı, güçlü.
Hanbeğendi: "Hanın hoşuna gitti anlamında kullanılan bir ad.
Hanımkız: Ağırbaşlı kız.
Hanzade: Hükümdar çocuğu
Hanne: Hz. Meryem’in annesinin ismi. (Kaynak Bilinmiyor)
Hansultan: Hükümdar ve sultan.
Hande: 1. Açılış, açılma. 2. Gülüş, gülme / alay etme, eğlenme
Hannan: En merhametli, çok merhamet eden, rahmetlerin en güzelini gösteren. Rahman ve Rahîm olan ve çok merhametli olan Allah’ın isimlerinden birisi.
Hanüman: 1. Ev bark, ocak, yuva. 2. Ev halkı, çoluk çocuk.
Hanife: Allah’ın birliğine inanan, iman eden
Handan: Gülen, şen
Hani: Mutlu, mutlu, sevinç
Hanna: Tanrı'nın Grace
Hanzale: Zakkum. Zakkum ağacı. Ebu Cehil karpuzu denilen portakal büyüklüğünde mevyesi çok acı bir nebat. Karga kabağı diye de adlandırılır.
Hansa: Kuğu.
Hanbegüm: Hanın karısı, hükümdar eşi
Hanbiken: Hükümdar karısı. - bk. Hanbike
Ruken: Güler yüzlü, yüzü gülen.
Hankız: Hükümdar kızı.
Hanifi: Doğru, temiz, pak. İslam dinine sımsıkı bağlı olan kimse. İslamiyetten önce tek Tanrı’ya inanan.
Ötüken: 1. Oğuz Destanı´nda Tiyenşan dağlarıyla Orhun havzası arasında bulunduğu belirtilen, ormanlık, kutsal bölge. 2. Moğ. Yer ilahesi.
Hankan: Han soyundan gelen kimse.
Hannibal: Değerli
Hanani: Benim lütuf benim merhamet
Han: 1. Eski Türklerde kağana bağlı veya kendi başına buyruk, ikinci derecede bir devlet başkanı. 2. Osmanlı Padişahlarının adlarının sonuna getirilen san.
Köken: 1. Bir şeyin çıktığı dayandığı temel, biçim, neden veya yer. 2. Kavun, karpuz, kabak gibi bitkilerin toprak üstünde yayılan dalları. 3. Soy, asıl, ata.
Hanedan: Peygamber, hükümdar veya devlet büyüğü gibi bir kimseye dayanan soy, büyük aile.
Hananel: Tanrı'nın uzlaştırılması
Hanbek: Güçlü, kuvvetli hükümdar.
Hanefi: Allah´ın birliğine iman eden.
Hanzala: Eshâb-ı kirâmdan Hanzala hazretleri. Uhud şavaşında şehit olmuştur. Hanzala hazretleri henüz yeni evlendiği günün gecesi, Uhud harbi haberini alır almaz boy abdesti alma fırsatını bulmadan Uhuda gitmek üzere hemen sahâbenin arkasından koşmaya başlamış ve eshâbının arasına katılmıştır. Uhud Savaşı´nda şehit olmuştur.
Hanbey: Hükümdar ve bey.
Göken: 1. Yeşillik. 2. Bir tür mantar. bk. Göğen
Diken: Kimi bitkilerin dal, yaprak, meyve kabuğu gibi bölümlerinde ve kimi hayvanların derisinde bulunan sert, sivri çıkıntı.
Daldiken: Ağaç yetiştiren kimse.
Babken: Bige baba
Yönetken: 1. Yönetme yeteneği olan, becekli. 2. Düzenli, tertipli.
Ereken: Erkenden ekim yapan kimse.
Ülken: "Senin yurdun, senin vatanın" anlamında kullanılan bir ad.
Hansoy: Han soyundan gelen kimse.
Eken: Toprakla uğraşan kimse.
Hanalp: Yiğit, cesur hükümdar.
Hananiah: Yahve kefaret
Demirbüken: Demiri bükecek güçte olan kimse.
Draken: ejderha
Hanif: 1. İslam dinine sımsıkı bağlı olan kimse. 2. İslamiyetten önce tek Tanrı´ya inanan.
Bayülken: Yüce, yüksek, ulu zengin kişi.
Haniel: Tanrı'nın lütfu
Hanan: Tanrı'nın sevgili / Hediyelik, Bağışlama, şefkat, hassasiyet
Jaken: Bilge