İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Hanbiken isminin anlamı: Hükümdar karısı. - bk. Hanbike. Hanbiken ismi Türkçe kökenli bir Kız ismidir.
Hanbiken İsminin Anlamı Nedir? Hanbiken İsminin AnaliziHanımkız: Ağırbaşlı kız.
Hansultan: Hükümdar ve sultan.
Hanzade: Hükümdar çocuğu
Hannan: En merhametli, çok merhamet eden, rahmetlerin en güzelini gösteren. Rahman ve Rahîm olan ve çok merhametli olan Allah’ın isimlerinden birisi.
Hanbike: Hükümdar karısı.
Hande: 1. Açılış, açılma. 2. Gülüş, gülme / alay etme, eğlenme
Hanife: Allah’ın birliğine inanan, iman eden
Hanbeğendi: "Hanın hoşuna gitti anlamında kullanılan bir ad.
Ruken: Güler yüzlü, yüzü gülen.
Handan: Gülen, şen
Hanbegüm: Hanın karısı, hükümdar eşi
Hanameel: Tanrı'dan gelen lütfu, Tanrı'nın bir armağanıdır
Hanne: Hz. Meryem’in annesinin ismi. (Kaynak Bilinmiyor)
Hanbiken: Hükümdar karısı. - bk. Hanbike
Terken: 1. Kraliçe. 2. Güzel kız. 3. Bir tür ok.
Hanzale: Zakkum. Zakkum ağacı. Ebu Cehil karpuzu denilen portakal büyüklüğünde mevyesi çok acı bir nebat. Karga kabağı diye de adlandırılır.
Beken: Dayanıklı, güçlü.
Hani: Mutlu, mutlu, sevinç
Hanım: Soylu kadın, bayan
Hanna: Tanrı'nın Grace
Hansa: Kuğu.
Hankız: Hükümdar kızı.
Hanüman: 1. Ev bark, ocak, yuva. 2. Ev halkı, çoluk çocuk.
Hanan: Tanrı'nın sevgili / Hediyelik, Bağışlama, şefkat, hassasiyet
Hanbey: Hükümdar ve bey.
Hanalp: Yiğit, cesur hükümdar.
Bayülken: Yüce, yüksek, ulu zengin kişi.
Ereken: Erkenden ekim yapan kimse.
Hanedan: Peygamber, hükümdar veya devlet büyüğü gibi bir kimseye dayanan soy, büyük aile.
Ötüken: 1. Oğuz Destanı´nda Tiyenşan dağlarıyla Orhun havzası arasında bulunduğu belirtilen, ormanlık, kutsal bölge. 2. Moğ. Yer ilahesi.
Hananiah: Yahve kefaret
Demirbüken: Demiri bükecek güçte olan kimse.
Draken: ejderha
Han: 1. Eski Türklerde kağana bağlı veya kendi başına buyruk, ikinci derecede bir devlet başkanı. 2. Osmanlı Padişahlarının adlarının sonuna getirilen san.
Jaken: Bilge
Haniel: Tanrı'nın lütfu
Hanefi: Allah´ın birliğine iman eden.
Hanani: Benim lütuf benim merhamet
Yönetken: 1. Yönetme yeteneği olan, becekli. 2. Düzenli, tertipli.
Hankan: Han soyundan gelen kimse.
Ülken: "Senin yurdun, senin vatanın" anlamında kullanılan bir ad.
Babken: Bige baba
Diken: Kimi bitkilerin dal, yaprak, meyve kabuğu gibi bölümlerinde ve kimi hayvanların derisinde bulunan sert, sivri çıkıntı.
Hannibal: Değerli
Hananel: Tanrı'nın uzlaştırılması
Hanif: 1. İslam dinine sımsıkı bağlı olan kimse. 2. İslamiyetten önce tek Tanrı´ya inanan.
Eken: Toprakla uğraşan kimse.
Hansoy: Han soyundan gelen kimse.
Hanifi: Doğru, temiz, pak. İslam dinine sımsıkı bağlı olan kimse. İslamiyetten önce tek Tanrı’ya inanan.
Göken: 1. Yeşillik. 2. Bir tür mantar. bk. Göğen
Hanbek: Güçlü, kuvvetli hükümdar.
Köken: 1. Bir şeyin çıktığı dayandığı temel, biçim, neden veya yer. 2. Kavun, karpuz, kabak gibi bitkilerin toprak üstünde yayılan dalları. 3. Soy, asıl, ata.
Daldiken: Ağaç yetiştiren kimse.
Hanzala: Eshâb-ı kirâmdan Hanzala hazretleri. Uhud şavaşında şehit olmuştur. Hanzala hazretleri henüz yeni evlendiği günün gecesi, Uhud harbi haberini alır almaz boy abdesti alma fırsatını bulmadan Uhuda gitmek üzere hemen sahâbenin arkasından koşmaya başlamış ve eshâbının arasına katılmıştır. Uhud Savaşı´nda şehit olmuştur.