İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Hanbiken isminin anlamı: Hükümdar karısı. - bk. Hanbike. Hanbiken ismi Türkçe kökenli bir Kız ismidir.
Hanbiken İsminin Anlamı Nedir? Hanbiken İsminin AnaliziHansultan: Hükümdar ve sultan.
Beken: Dayanıklı, güçlü.
Hanbeğendi: "Hanın hoşuna gitti anlamında kullanılan bir ad.
Hanameel: Tanrı'dan gelen lütfu, Tanrı'nın bir armağanıdır
Hanım: Soylu kadın, bayan
Hanzade: Hükümdar çocuğu
Hanbegüm: Hanın karısı, hükümdar eşi
Hanzale: Zakkum. Zakkum ağacı. Ebu Cehil karpuzu denilen portakal büyüklüğünde mevyesi çok acı bir nebat. Karga kabağı diye de adlandırılır.
Hande: 1. Açılış, açılma. 2. Gülüş, gülme / alay etme, eğlenme
Hanbike: Hükümdar karısı.
Hannan: En merhametli, çok merhamet eden, rahmetlerin en güzelini gösteren. Rahman ve Rahîm olan ve çok merhametli olan Allah’ın isimlerinden birisi.
Hansa: Kuğu.
Hanne: Hz. Meryem’in annesinin ismi. (Kaynak Bilinmiyor)
Hani: Mutlu, mutlu, sevinç
Hanbiken: Hükümdar karısı. - bk. Hanbike
Terken: 1. Kraliçe. 2. Güzel kız. 3. Bir tür ok.
Hanımkız: Ağırbaşlı kız.
Hankız: Hükümdar kızı.
Ruken: Güler yüzlü, yüzü gülen.
Hanife: Allah’ın birliğine inanan, iman eden
Hanna: Tanrı'nın Grace
Handan: Gülen, şen
Hanüman: 1. Ev bark, ocak, yuva. 2. Ev halkı, çoluk çocuk.
Ereken: Erkenden ekim yapan kimse.
Haniel: Tanrı'nın lütfu
Hanzala: Eshâb-ı kirâmdan Hanzala hazretleri. Uhud şavaşında şehit olmuştur. Hanzala hazretleri henüz yeni evlendiği günün gecesi, Uhud harbi haberini alır almaz boy abdesti alma fırsatını bulmadan Uhuda gitmek üzere hemen sahâbenin arkasından koşmaya başlamış ve eshâbının arasına katılmıştır. Uhud Savaşı´nda şehit olmuştur.
Hanbey: Hükümdar ve bey.
Han: 1. Eski Türklerde kağana bağlı veya kendi başına buyruk, ikinci derecede bir devlet başkanı. 2. Osmanlı Padişahlarının adlarının sonuna getirilen san.
Ülken: "Senin yurdun, senin vatanın" anlamında kullanılan bir ad.
Hanifi: Doğru, temiz, pak. İslam dinine sımsıkı bağlı olan kimse. İslamiyetten önce tek Tanrı’ya inanan.
Demirbüken: Demiri bükecek güçte olan kimse.
Hananel: Tanrı'nın uzlaştırılması
Hannibal: Değerli
Daldiken: Ağaç yetiştiren kimse.
Hanani: Benim lütuf benim merhamet
Göken: 1. Yeşillik. 2. Bir tür mantar. bk. Göğen
Bayülken: Yüce, yüksek, ulu zengin kişi.
Hanefi: Allah´ın birliğine iman eden.
Hanedan: Peygamber, hükümdar veya devlet büyüğü gibi bir kimseye dayanan soy, büyük aile.
Hansoy: Han soyundan gelen kimse.
Hananiah: Yahve kefaret
Jaken: Bilge
Hanalp: Yiğit, cesur hükümdar.
Hanbek: Güçlü, kuvvetli hükümdar.
Diken: Kimi bitkilerin dal, yaprak, meyve kabuğu gibi bölümlerinde ve kimi hayvanların derisinde bulunan sert, sivri çıkıntı.
Köken: 1. Bir şeyin çıktığı dayandığı temel, biçim, neden veya yer. 2. Kavun, karpuz, kabak gibi bitkilerin toprak üstünde yayılan dalları. 3. Soy, asıl, ata.
Hankan: Han soyundan gelen kimse.
Eken: Toprakla uğraşan kimse.
Hanan: Tanrı'nın sevgili / Hediyelik, Bağışlama, şefkat, hassasiyet
Babken: Bige baba
Hanif: 1. İslam dinine sımsıkı bağlı olan kimse. 2. İslamiyetten önce tek Tanrı´ya inanan.
Draken: ejderha
Yönetken: 1. Yönetme yeteneği olan, becekli. 2. Düzenli, tertipli.
Ötüken: 1. Oğuz Destanı´nda Tiyenşan dağlarıyla Orhun havzası arasında bulunduğu belirtilen, ormanlık, kutsal bölge. 2. Moğ. Yer ilahesi.