İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Günnaz isminin anlamı: Nazlı güzel. Günnaz ismi Farsça kökenli bir Kız ismidir.
Günnaz İsminin Anlamı Nedir? Günnaz İsminin AnaliziNaz: Kendini beğendirmek amacıyla yapılan davranış
Hürnaz: Nazlanmakta özgür olan.
Güner: Güneşin doğma zamanı. Tan Vakti.
Verdinaz: Nazlanan güzel.
Günten: Parlak teni olan.
Günseli: Işık seli, bol parlak ışık demeti
Günsili: Temiz, iffetli, namuslu kimse.
Sunaz: Su gibi temiz, saf ve nazlı kız. Su ve Naz isimlerinin birleşmesi ile oluşan bir isim. Bkz: Su ve Naz
Bakinaz: Sürekli nazlanan, çok nazlı.
Gülinaz: Naz yapan güzel.
Günşah: Günün şahı, hükümdarı.
Günaç: Gün gibi doğ, aydınlat" anlamında kullanılan bir ad.
Günbatu: Üstün gelen, gücü yeten, galip.
Günal: Gün al yaşa, kızıl renkli güneş
Ecenaz: Nazlı güzel. Ece ve Naz isimlerinin bir araya gelmesi ile türemiştir.
Günay: Aydınlık gün / Güney-Cenup
Binnaz: Çok nazlı
Birnaz: Nazlı, cilveli.
Günseren: Güneş gibi aydınlık, ışık saçan.
Sevnaz: "Nazlanarak sev" anlamında kullanılan bir ad.
Gündal: Güneş gibi aydınlık ve ışık saçan genç.
Günden: Uysal, yumuşak, her şeyi kabul eden kimse.
Sudenaz: Boyalı, sürmeli. Nazlı olan.
Çimnaz: Çok nazlı.
Sevginaz: Sevmekte nazlanan kimse.
Ceylinaz: İnternette “Cennetin kapısındaki görevli melek” anlamına geldiği geçmektedir ancak bu anlam kesinlikle yanlıştır.Böyle bir kelime ve anlam yoktur, tamamen uydurmadır. “Ceylinaz” kelimesi Kur’an-ı Kerim’de ve hadislerde geçmez. Böyle bir kelime Türkçe, Arapça ve Farsça sözlüklerde de bulunmamaktadır. Sadece zooloji biliminde Arapça olarak ceyl kelimesinin yengeç anlamı vardır. Arapça’da “cyl harflerinden oluşan ve ciyl diye okunan bir kelime vardır. ciyl kelimesinin anlamı ise topluluk, kavim, millet, zümre, nesil ve batın anlamlarına gelmektedir
Güngören: Mutluluk, neşe içinde yaşayan.
Servinaz: 1. Dalları yana sarkan servi. 2. Uzun boylu sevgili.
Güngül: Güneş gibi parlak gül.
Mestinaz: Çok nazlı, naz sarhoşu.
Elanaz: Ela gözlü, cilveli, nazlı güzel. Ela ve Naz isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşan bir isim. Bkz: Ela ve Naz
Günfer: Gün ışığı.
Güney: "Dört ana yönden biri, Kuzey kutbuna karşı olan
Şahnaz: Çok nazlı.
Güngör: İyi günler yaşa anlamında
Günana: "Işığı ve aydınlığı her zaman hatırlasın" anlamında kullanılan bir ad.
İsminaz: Adı gibi kendi de nazlı olan. Çok nazlı olan.
Günnur: Güneş ışığının aydınlığı, nuru
Günsel: Günle ilgili güne ait
Şekernaz: Çok nazlanan güzel.
Güneş: Kendi sistemi içindeki gezegenlere ısı ışık veren gök cismi
Gülnaz: Gül gibi ince ve narin
Çeşminaz: Nazlı, baygın bakışlı göz.
Selvinaz: Selvi gibi nazlı nazı salınan.
İlknaz: İlk doğan kız çocuklara verilen adlardan biri.
Günçiçek: Ayçiçeği. bk. Günçiçeği
Gün: Gündüz vakti / Aydınlık
Günaydın: Sabahları söylenen esenleme sözü.
Şerefnaz: Büyük, ulu, üstün ve nazlı kimse.
Günerim: Günün iyi haberi, müjdesi.
Günnar: Günü heyecanlı ve ateşli geçen.
Mihrinaz: Çok nazlı güzel.
Şevkinaz: Nazlı ve neşeli.
Defnenaz: Defne ve Naz isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşan bir isimdir. Bkz: Defne ve Naz
Günçiçeği: Ayçiçeği.
Safinaz: Çok nazlı, çok naz eden.
Günel: Güneş gibi aydınlık ve ışık saçan.
Güneşhanım: Güneş gibi parlak ve güzel olan kadın.
Hükminaz: Nazlı, edalı.
Günsu: Saf, dürüst ve temiz kimse.
Cilvenaz: Nazı özellikle yapan / Cilveyle nazı birarada bulunduran
Şehnaz: Doğu müziğinde bir makam / Çok nazlı
Sehernaz: Seher vakti nazlanan kimse.
Günnaz: Nazlı güzel.
Günebakan: Ayçiçeği.
Yağmanaz: Gönülleri çalan, yağma eden güzel.
Sernaz: Çok nazlı .
Günan: "Işığı ve aydınlığı her zaman hatırla" anlamında kullanılan bir ad.
Günsenin: ´Senin günün´ anlamında kullanılan bir ad.
Meleknaz: Terbiyeli, uysal, nazlı kadın.
Şehrinaz: Türk müziğinin en eski makamlarından biri.
Güniz: Günün başlangıcını belirleyen görüntü
Güntimur: Sağlam ve kuvvetli ışık saçan. bk. Gündemir
Günsav: "Güneş gibi herkese etki et" anlamında kullanılan bir ad.
Günol: "Güneş gibi aydınlık ve ışık saç" anlamında kullanılan bir ad.
Günkurt: Günei gibi aydın ve parlaklık saçan kimse.
Güntekin: Güneş gibi ışık ve aydınlık saçan kimse.
Günhan: Oğuz’un altı oğlundan Güneşi simgeleyenin adı
Günbek: Güneş gibi ışık ve aydınlık saçan bey. bk. Günbey
Günizli: Güneşin izini taşıyan kimse.
Günalp: Güneş gibi aydınlım ve ışık saçan yiğit.
Gündoğar: Sabaha karşı doğan çocuklara verilen bir ad. bk. Gündoğan
Günak: İyi, hayırlı, mutlu gün.
Günçağ: "Güneş gibi ışık ve aydınlık saç" anlamında kullanılan bir ad.
Günyıl: Gün ve yıl.
Günışık: Güneş ışığı.
Günaltan: Güneş gibi aydınlık ve ışık saçan hükümdar.
Güneray: Sabahın ilk vakitleri gibi parlak ve saf olan.
Günalan: Aydınlanan, aydın olan.
Günçe: Güneşli yer.
Günce: Günlük, muhtıra. NOT: Bir kişinin yaşadıklarını, duygu ve izlenimlerini, tarih belirterek günü gününe anlatmasıyla oluşan yazı türüne günlük denir.
Güneral: "Sabah erkenden al" anlamında kullanılan bir ad.
Gündeş: AYnı günde doğan.
Günaltay: Güneş gibi yükseklerde, yüksek makamlarda ışık ve aydınlık saçan.
Günerman: Yiğit soydan gelen aydın kimse.
Günsar: "Güneş gibi her tarafı çevrele, herkese yararın olsun" anlamında kullanılan bir ad.
Gündöndü: 1. Öğleden sonraki zaman. 2. Ayçiçeği.
Günder: "Gönder, yolla" anlamında kullanılan bir ad.
Güntöre: Törelere bağlı kimse.
Gündaş: AYnı günde doğan. bk. Gündeş
Günyol: Işıklı, aydınlık yol.
Günizi: Güneşin izini taşıyan kimse.
Güneren: Güneş gibi aydınlık ve ışık saçan yiğit.
Kenaz: temizlemek
Günmutlu: Günü neşeli ve mutlu olan.
Gündoğdu: "Sabaha karşı doğdu" anlamında kullanılan bir ad.
Gündüzbey: Gündüz gibi aydınlık ve ışık saçan bey.
Tınaz: Ot veya saman yığını.
Güntürk: Güneş gibi ışık ve aydınlık saçan Türk.
Gündüzhan: Gündüz gibi aydınlık ve ışık saçan hükümdar.
Güngörmüş: Mutlu, güzel hayat sürmüş.
Güngördü: "Her zaman neşe, mutluluk ,çinde yaşadı" anlamında kullanılan bir ad.
Güntürkün: "Aydınlık ve ışık saçmak Türk´e yakışır" anlamında kulanılan bir ad.
Günkaya: Güneş gibi aydınlık ve parlak kimse.
Günyüz: Güneş gibi parlak yüz.
Günbay: Zenginlik içinde geçen gün.
Gündoğan: Sabaha karşı doğan çocuklara verilen bir ad.
Güneç: Çok güneş alan yer.
Gündeniz: Deniz gibi coşkun bir biçimde etrafına ışık ve aydınlık saçan
Günyaruk: Gün ışığı.
Günkan: Güneş gibi aydınlık bir soydan gelen kimse.
Güneşhan: Güneş gibi ışık ve aydınlık saçan hükümdar.
Güneşen: Günü mutlu ve neşeli geçen.
Günerkan: Yiğit soydan gelen aydın kimse.
Gündüzalp: Gündüz gibi aydınlık ve ışık saçan yiğit.
Gündemir: Sağlam ve kuvvetli ışık saçan.
Gündoğmuş: Sabaha karşı doğan çocuklar için kullanılan bir ad.
Güngörbey: Mutluluk, neşe içinde yaşayan bey.
Günbey: Güneş gibi ışık ve aydınlık saçan bey.
Günvar: Gün gibi parlak olan kimse.
Günkutan: Gününü neşeli ve mutlu geçiren.
Güneralp: Sabahın erkeninde kalkıp işe başlayan yiğit.
Güngöze: Işıklı kaynak.
Gündüz: Gecenin karşıtı
Günkutlu: Günü kutlu ve mutlu olan.
Güneri: Günün adamı, günün kişisi.
Günergin: Batmak üzere olan güneş.
Günyeli: Doğu rüzgârı.