İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Feyziye isminin anlamı: 1. Bollukla, bereketle ilgili. 2. Bilimle, bilgiyle ilgili. Feyziye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Feyziye İsminin Anlamı Nedir? Feyziye İsminin AnaliziNecmiye: Yıldızlarla ilgili, yıldızlara ait
Hamiye: 1. Himaye eden, koruyan, koruyucu. 2. Kayıran, kayıncı.
Raciye: 1. Rica eden, yalvaran. 2. Umutlu.
Samiye: Yüksek, yüce.
Yümniye: Uğurlu, kutlu.
Adniye: Cennete gitmeye hak kazanmış, cennetlik bayan.
Sabriye: Sabırlı, sabırla ilgili
Sabiye: Küçük kız, kız çocuğu.
Remziye: İşaretle, simgeyle ilgili, simgeli, simgesel.
Aliye: Yüce, yüksek
Taliye: 1. Sonradan gelen, bir şeyin arkası sıra giden. 2. Kur’an okuyan.
Kutbiye: Kutupla ilgili, kutba ilişkin.
Ümniye: 1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet.
Mehdiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren.
Şevkiye: Şevkli, neşeli, istekli.
Şemsiye: Güneşle ilgili, güneşe özgü, güneşlik.
Ulviye: Yüce, yüksek, gökle ilgili
Fecriye: Tan vaktiyle, tan kızıllığıyla ilgili.
Lütfiye: İyi muamele, güzellik ve hoşlukla ilgili
Sulbiye: Birinin soyundan gelme.
Huriye: 1. Coşkunluk hallerinde hurilerle buluştuklarına inanan bir tarikat. 2. Cennet kızı. 3. Sevgili. 4. Çok güzel kadın. Sözlük Anlamı: Meşin sırt çantası, dağarcık.
Hediye: Armağan, bahşiş
Vehbiye: Tanrı bağışı olan.
Ünsiye: 1. Alışmış, sokulgan. 2. Arkadaş, dost.
Vasfiye: Nitelikli.
Uzziye: Allah `ın gücü
Hadiye: Hidayete erdiren, doğru yolu gösteren, kılavuz, rehber. Önde giden. Kuran’da geçmektedir ( Araf 186, Furkan 31)
Lemiye: Parlayan, ışıldayan.
Rukiye: Büyüleyici, sihirleyici, efsun. Peygamberimiz’in kızlarından birinin adıdır.
Sevdiye: Türkçe "sevdi" sözüne yanlış olarak Arapça dişillik eki getirilerek elde edilen bir ad.
Mariye: Şen’un adında birinin kızı olup hicretin 7. yılında kızkardeşi Şirin ile birlikte, Mukavkıs tarafından Hz. Muhammed’e (s.a.s) hediye edilen kıbti bir cariye. Hz. Peygamberin hanımlarından küçük yaşta ölen oğlu İbrahim’in annesi.
Lamiye: Parıldayan, parlak, parıltılı.
Zeyniye: Süslü.
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Hayriye: Hayırla, iyilikle ilgili
Kaniye: Kanaat eden, fazlasını istemeyen,kanmış,kanaatkar.
Atiye: 1. Bağış, bahşiş, ihsan. Hediye. 2. Gelecek, istikbal.
Nuriye: Işıklı, ışıktan gelme
Sadriye: 1. Göğüsle ilgili, göğse ait. 2. Çocuğun anasıyla olan bağı.
Bahriye: Donanma ve denizle ilgili
Terbiye: Eğitim, Görgü
Naciye: Kurtulmuş, selamete kavuşmuş
Bedriye: Ayın ondürdüncü geceki haliyle ilgili
Emriye: Emirle, buyrukla ilgili.
Hulkiye: 1. Yaradılışla ilgili. 2. İyi yaradılışlı, iyi ahlaklı.
Fevziye: Kurtuluş, zafer ve üstünlükle ilgili olan.
Cudiye: Cömert, eli açık.
İrfaniye: İrfanla, bilgi ve kültürle ilgili.
Asliye: 1. Seçkin, özel. 2. Esas, temel.
Fehmiye: Anlayış, kavrayışla ilgili olan.
Bakiye: Artık, artan, kalan, geri kalan. Kalıntı.
Asiye: İsyan eden
Fenniye: Fene, bilime ilişkin, bilimle ilgili.
Rasiye: Büyük dağ.
Sırriye: Sır saklamasını bilen kimse.
Sadiye: Mutlu, uğurlu.
Keşfiye: 1. Keşifle ilgili. 2. Keşfeden.
Kadriye: Değerle ilgili / İtibar, onur
Berkiye: Şimşek gibi, parlak.
Kudsiye: Kutsal.
Fethiye: Fethetme, alma ile ilgili olan. Fethe mensup. Fetih hakkında yazılan kaside.
Nariye: 1. Ateşle ilgili. 2. Cin, peri.
Adeviye: 1. İyilik, yardımseverlik. 2. Ünlü hanım mutasav-vıfe.İyilikseverlik, yardımseverlik.
Fahriye: Bir işi çıkar beklemeden yapan
Hüsniye: Güzellikle ilgili, güzelliğe ait
Ferdaniye: Birlik, teklik, eşsizlik.
Merziye: Hoşa giden, beğenilen. - bk. Marziye
Münciye: Kurtarıcı, kurtaran, önder.
Muradiye: İstekli, dileği olan, arzulu kadın. Amacı olan kadın.
Nazmiye: Vezinli ve kafiyeli sözle, nazımla ilgili
Nabiye: Haberci, haber veren.
Şadiye: Sevinç, neşe, mutluluk
Nasiye: Unutan, unutmuş olan.
Nadiye: 1. Bağıran, bağırıp çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
Suphiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili.
Ruziye: Gündüze ait, gündüzle ilgili.
Harbiye: Savaşla ilgili.
Sulhiye: Barışa özgü, barışla ilgili, barış.
Şükriye: Görülen iyiliğe karşı şükretmek , hoşnut olmak
Türkiye: Türkiye Cumhuriyeti’nin yer aldığı ülke.
Methiye: 1. Övgü. 2. Birini veya bir şeyi övmek için yazılmış şiir.
Veliye: Ermiş kadın.
Hükmiye: Hükümle ilgili, hükme ait, bir karara dayanan.
Dürriye: İnci gibi parlayan
Maviye: Billur taşı. Mavi renkten olan, mavi renge ait.
Ferdiye: 1. Tek olan, tek şey. 2. Fertle ilgili, bireysel.
Şafiye: İyileştiren, iyi eden, şifa veren.
Tahliye: Boşaltmak. Boş bırakmak. Serbest bırakmak. Tathir etmek. Temizlemek.
Seniye: Yüksek, yüce.
Raziye: Kabul eden, rıza gösteren, boyun eğen
Gülşadiye: Mutlu, seviçli güzel.
Zihniye: Zihinle, akılla ilgili.
Şehriye: 1. Şehirli, kentli. 2. Kibar, ince, nazik.
Hilmiye: Yumuşak huylu, ince nazik kimse.(Arapça)
Fikriye: Düşünce ile fikir ile ilgili
Hamdiye: Allah’ı övmeyle, Allah’a şükretmeyle ilgili.
Nevriye: Işıklı, parlak.
Safiye: Katıksız, katışıksız saf
Ayniye: Gözle ilgili olan.
Behiye: Güzel ve alımlı kadın
Sariye: Hz. Ömer’in İran’daki komutanı.Sariye(R.A)
Feyzettin: Dinin bereketi.
Feyzullah: İlhamını Allah’tan alan
Feyiz: 1. Bolluk, bereket. 2. Suyun taşıp akması. 3. Bilim, bilgi.
Feyyaz: Bereketli, gür, bol