İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Fecriye isminin anlamı: Tan vaktiyle, tan kızıllığıyla ilgili. Fecriye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Fecriye İsminin Anlamı Nedir? Fecriye İsminin Analiziİlmiye: Dinî bilimlerle uğraşan kimseler topluluğu.
Gülşadiye: Mutlu, seviçli güzel.
Zihniye: Zihinle, akılla ilgili.
Nadiye: 1. Bağıran, bağırıp çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
Ferdaniye: Birlik, teklik, eşsizlik.
Ermiye: Dolu yağdıran kasırga bulutları.
Şevkiye: Şevkli, neşeli, istekli.
Ümmiye: Okur yazar olmayan kadın
Remziye: İşaretle, simgeyle ilgili, simgeli, simgesel.
Asliye: 1. Seçkin, özel. 2. Esas, temel.
Raciye: 1. Rica eden, yalvaran. 2. Umutlu.
Savniye: Koruma, gözetme ile ilgili.
Basriye: Görme ile ilgili olan.
Sulbiye: Birinin soyundan gelme.
Lamiye: Parıldayan, parlak, parıltılı.
Ruhiye: Ruhla ilgili,ruha ait.
Sadriye: 1. Göğüsle ilgili, göğse ait. 2. Çocuğun anasıyla olan bağı.
Radiye: Rıza gösteren, kabul eden, boyun eğen.
Ramiye: Fırlatan, atan.
Cudiye: Cömert, eli açık.
Şaziye: Özellikleri kimseye benzemeyen
Atiye: 1. Bağış, bahşiş, ihsan. Hediye. 2. Gelecek, istikbal.
Taliye: 1. Sonradan gelen, bir şeyin arkası sıra giden. 2. Kur’an okuyan.
Zülfiye: Sevgilinin zülfü, saçı. - bk. Zülfüye
Düriye: İnci gibi parlayan, parlak.
Fecriye: Tan vaktiyle, tan kızıllığıyla ilgili.
Dahiye: Hârikulâde zekâ ve yetenek sahibi. Büyük iş ve hâdise.
Sevdiye: Türkçe "sevdi" sözüne yanlış olarak Arapça dişillik eki getirilerek elde edilen bir ad.
Fenniye: Fene, bilime ilişkin, bilimle ilgili.
Zatiye: Kendiyle ilgili, kendine ait, özel.
Nabiye: Haberci, haber veren.
Avniye: 1. Yeniçeriler tarafından ve daha sonra Sultan Mecid ve Sultan Aziz zamanlarında giyilen bir çeşit yağmurluk. 2. Yardım etmiş. Yardımla ilgili.
Adniye: Cennete gitmeye hak kazanmış, cennetlik bayan.
Vasfiye: Nitelikli.
Cevriye: 1. Haksızlık. 2. Eza, cefa, eziyet, gadir, zulüm, sitem.Eziyet, sıkıntıyla ilgili olan.
Hıfziye: 1. Saklama, koruma ile ilgili. 2. Ezberleme, akılda tutma.
Keşfiye: 1. Keşifle ilgili. 2. Keşfeden.
Şehriye: 1. Şehirli, kentli. 2. Kibar, ince, nazik.
Kudsiye: Kutsal.
Hilmiye: Yumuşak huylu, ince nazik kimse.(Arapça)
Nafiye: Yok eden, ortadan kaldıran, süren.
Vechiye: Yüze ait, yüzle ilgili.
Takiye: Günahtan, haramdan kaçınan, dinine bağlı kimse.
Maviye: Billur taşı. Mavi renkten olan, mavi renge ait.
Saniye: Dakikanın 60’ta biri süresinde zaman birimi
Ruziye: Gündüze ait, gündüzle ilgili.
Berkiye: Şimşek gibi, parlak.
Münciye: Kurtarıcı, kurtaran, önder.
Kibariye: 1. Davranış, düşünce, duygu bakımından ince, nazik olan. 2. Seçkin, değerli. 3. Zengin, soylu.
Nevriye: Işıklı, parlak.
Sırriye: Sır saklamasını bilen kimse.
Şükriye: Görülen iyiliğe karşı şükretmek , hoşnut olmak
Nazmiye: Vezinli ve kafiyeli sözle, nazımla ilgili
Rukiye: Büyüleyici, sihirleyici, efsun. Peygamberimiz’in kızlarından birinin adıdır.
Refiye: Yüksek, yüce. - bk. Refia
Emriye: Emirle, buyrukla ilgili.
Bedriye: Ayın ondürdüncü geceki haliyle ilgili
Türkiye: Türkiye Cumhuriyeti’nin yer aldığı ülke.
Hulkiye: 1. Yaradılışla ilgili. 2. İyi yaradılışlı, iyi ahlaklı.
Hamdiye: Allah’ı övmeyle, Allah’a şükretmeyle ilgili.
Şemsiye: Güneşle ilgili, güneşe özgü, güneşlik.
Sabiye: Küçük kız, kız çocuğu.
Vehbiye: Tanrı bağışı olan.
Badiye: 1. Çöl, sahra 2. Kır, ova
Zekiye: Anlayışlı, kavrayışlı, zekâ sahibi.
Kaniye: Kanaat eden, fazlasını istemeyen,kanmış,kanaatkar.
Hediye: Armağan, bahşiş
Ferdiye: 1. Tek olan, tek şey. 2. Fertle ilgili, bireysel.
Fevziye: Kurtuluş, zafer ve üstünlükle ilgili olan.
Sabriye: Sabırlı, sabırla ilgili
Bakiye: Artık, artan, kalan, geri kalan. Kalıntı.
Adeviye: 1. İyilik, yardımseverlik. 2. Ünlü hanım mutasav-vıfe.İyilikseverlik, yardımseverlik.
Edviye: İlaçlar, devâlar. Mezopotamya ve İran mutfağında kullanılan bir baharat karışımıdır.
Nariye: 1. Ateşle ilgili. 2. Cin, peri.
Hadiye: Hidayete erdiren, doğru yolu gösteren, kılavuz, rehber. Önde giden. Kuran’da geçmektedir ( Araf 186, Furkan 31)
Kadriye: Değerle ilgili / İtibar, onur
İrfaniye: İrfanla, bilgi ve kültürle ilgili.
Samiye: Yüksek, yüce.
Hüsniye: Güzellikle ilgili, güzelliğe ait
Arziye: Toprakla ilgili, topraktan yetişen.
Harbiye: Savaşla ilgili.
Nebiye: Haberci, haber veren, elçi.
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Ulviye: Yüce, yüksek, gökle ilgili
Asiye: İsyan eden
Nasiye: Unutan, unutmuş olan.
Lemiye: Parlayan, ışıldayan.
Mariye: Şen’un adında birinin kızı olup hicretin 7. yılında kızkardeşi Şirin ile birlikte, Mukavkıs tarafından Hz. Muhammed’e (s.a.s) hediye edilen kıbti bir cariye. Hz. Peygamberin hanımlarından küçük yaşta ölen oğlu İbrahim’in annesi.
Fecir: Sabaha karşı ortalığın aydınlanmaya başladığı zaman, tan vakti.
Sadiye: Mutlu, uğurlu.
Şadiye: Sevinç, neşe, mutluluk
Nuriye: Işıklı, ışıktan gelme
Naciye: Kurtulmuş, selamete kavuşmuş
Huriye: 1. Coşkunluk hallerinde hurilerle buluştuklarına inanan bir tarikat. 2. Cennet kızı. 3. Sevgili. 4. Çok güzel kadın. Sözlük Anlamı: Meşin sırt çantası, dağarcık.
Seniye: Yüksek, yüce.
Muradiye: İstekli, dileği olan, arzulu kadın. Amacı olan kadın.
Raziye: Kabul eden, rıza gösteren, boyun eğen
Hükmiye: Hükümle ilgili, hükme ait, bir karara dayanan.
Aliye: Yüce, yüksek
Fehmiye: Anlayış, kavrayışla ilgili olan.