İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Buruk isminin anlamı: 1. Tadı kekre olan. 2. Alınmış, kırılmış, gücenmiş. 3. Aksak, topal, eğri basan. 4. Kapalı havuz. 5. Hortum, kasırga. Buruk ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Buruk İsminin Anlamı Nedir? Buruk İsminin AnaliziBurma: Burularak yapılmış altın bilezik. Halk ağzında Musluk. Halk ağzında Kuru incir. Halk ağzında Eğrilmek için bükülmüş yün
Burçak: Tohumları kullanılan bir bitki türü. Baklagillerden, taneleri yem olarak kullanılan bir bitki.
Burla: Gezmek, dolanmak. Üzüm salkımı. Savaşçı, cengaver kadın. Türk efsanelerinde, halk öykülerinde ve masallarında söylencesel kadın cengaver.
Burcu: Güzel ve etkileyici kokunun salgılanışı
Burçe: Küçük takım yıldız
Burçin: Dişi geyik.
Tandoruk: Şafak vaktinde doğmuş gururlu kimse.
Günyaruk: Gün ışığı.
Bayruk: Çok eski zamanda var olmuş veya eskiden beri var olan, kadim. bk. Bayrı
Burçhan: Yüce, ulu, saygın hükümdar.
Mebruk: 1. Kutlanacak kimse, tebriğe layık kimse. 2. Kutlu.
Cindoruk: En yüksek yer, zirve.
Burak: Hz. Muhammed’in Miraç’ta bindiği efsanevi ata verilen isim.
Burukbay: Gücenmiş, kırılmış zengin kimse.
Burç: 1. Kale duvarlarından daha yüksek, yuvarlak, dört köşe veya çok köşeli kale çıkıntısı. 2. Zodyak üzerinde yer alan on iki takımyıldıza verilen ortak ad. 3. Ökse otu
Burhan: Delil, kanıt.
Oruk: 1. Aile, oymak. 2. Göçmen olarak gelip bir yere yerleşen. 3. Yol, çare, imkân.
Doruk: Dağ ya da tepenin en yüksek yeri/ Şahika
Buruk: 1. Tadı kekre olan. 2. Alınmış, kırılmış, gücenmiş. 3. Aksak, topal, eğri basan. 4. Kapalı havuz. 5. Hortum, kasırga.
Kavruk: 1. Dertli, acı çeken. 2. Sevdalı, âşık.
Faruk: 1. Haklıyı haksızdan ayıran, adaletli. 2. Keskin. 3. Hz. Ömer’in lakabı. 4.Bir işi sonuca ulaştıran
Burkan: Volkan, yanardağ.
Burhanettin: Dinin kanıtı, ispatı.
Uruk: 1. Tane, tohum. 2. Nesil, kuşak, soy.
Yaruk: Işık, aydınlık, parlaklık, parıltı.
Duruk: 1. Durulmuş, duru, berrak. 2. Doruk. 3. Belli bir süre değişmeyen, olduğu gibi kalan.
Burkay: 1. Gücenmiş, kırılmış kimse. 2.Ay, hilal.
Özdoruk: Özü yüce olan kimse.
Buruktekin: Gücenmiş, kırılmış şehzade.
Buyruk: 1. Belirli bir davranışta bulunmaya zorlayıcı söz, emir. 2. Egemenlik.