İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Buruk isminin anlamı: 1. Tadı kekre olan. 2. Alınmış, kırılmış, gücenmiş. 3. Aksak, topal, eğri basan. 4. Kapalı havuz. 5. Hortum, kasırga. Buruk ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Buruk İsminin Anlamı Nedir? Buruk İsminin AnaliziBurcu: Güzel ve etkileyici kokunun salgılanışı
Burçe: Küçük takım yıldız
Burma: Burularak yapılmış altın bilezik. Halk ağzında Musluk. Halk ağzında Kuru incir. Halk ağzında Eğrilmek için bükülmüş yün
Burçak: Tohumları kullanılan bir bitki türü. Baklagillerden, taneleri yem olarak kullanılan bir bitki.
Burla: Gezmek, dolanmak. Üzüm salkımı. Savaşçı, cengaver kadın. Türk efsanelerinde, halk öykülerinde ve masallarında söylencesel kadın cengaver.
Burçin: Dişi geyik.
Doruk: Dağ ya da tepenin en yüksek yeri/ Şahika
Bayruk: Çok eski zamanda var olmuş veya eskiden beri var olan, kadim. bk. Bayrı
Duruk: 1. Durulmuş, duru, berrak. 2. Doruk. 3. Belli bir süre değişmeyen, olduğu gibi kalan.
Burhan: Delil, kanıt.
Kavruk: 1. Dertli, acı çeken. 2. Sevdalı, âşık.
Burkan: Volkan, yanardağ.
Uruk: 1. Tane, tohum. 2. Nesil, kuşak, soy.
Burukbay: Gücenmiş, kırılmış zengin kimse.
Faruk: 1. Haklıyı haksızdan ayıran, adaletli. 2. Keskin. 3. Hz. Ömer’in lakabı. 4.Bir işi sonuca ulaştıran
Oruk: 1. Aile, oymak. 2. Göçmen olarak gelip bir yere yerleşen. 3. Yol, çare, imkân.
Yaruk: Işık, aydınlık, parlaklık, parıltı.
Cindoruk: En yüksek yer, zirve.
Buyruk: 1. Belirli bir davranışta bulunmaya zorlayıcı söz, emir. 2. Egemenlik.
Burç: 1. Kale duvarlarından daha yüksek, yuvarlak, dört köşe veya çok köşeli kale çıkıntısı. 2. Zodyak üzerinde yer alan on iki takımyıldıza verilen ortak ad. 3. Ökse otu
Buruktekin: Gücenmiş, kırılmış şehzade.
Özdoruk: Özü yüce olan kimse.
Buruk: 1. Tadı kekre olan. 2. Alınmış, kırılmış, gücenmiş. 3. Aksak, topal, eğri basan. 4. Kapalı havuz. 5. Hortum, kasırga.
Mebruk: 1. Kutlanacak kimse, tebriğe layık kimse. 2. Kutlu.
Tandoruk: Şafak vaktinde doğmuş gururlu kimse.
Burçhan: Yüce, ulu, saygın hükümdar.
Günyaruk: Gün ışığı.
Burhanettin: Dinin kanıtı, ispatı.
Burkay: 1. Gücenmiş, kırılmış kimse. 2.Ay, hilal.
Burak: Hz. Muhammed’in Miraç’ta bindiği efsanevi ata verilen isim.