İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Vehbiye isminin anlamı: Tanrı bağışı olan. Vehbiye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Vehbiye İsminin Anlamı Nedir? Vehbiye İsminin AnaliziHediye: Armağan, bahşiş
Tahliye: Boşaltmak. Boş bırakmak. Serbest bırakmak. Tathir etmek. Temizlemek.
Nasiye: Unutan, unutmuş olan.
Naciye: Kurtulmuş, selamete kavuşmuş
Nebiye: Haberci, haber veren, elçi.
Nadiye: 1. Bağıran, bağırıp çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
Ermiye: Dolu yağdıran kasırga bulutları.
Nariye: 1. Ateşle ilgili. 2. Cin, peri.
Nafiye: Yok eden, ortadan kaldıran, süren.
Fehmiye: Anlayış, kavrayışla ilgili olan.
Seniye: Yüksek, yüce.
Nuriye: Işıklı, ışıktan gelme
Subhiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili. - bk. Suphiye
Yümniye: Uğurlu, kutlu.
Sulhiye: Barışa özgü, barışla ilgili, barış.
Rasiye: Büyük dağ.
Samiye: Yüksek, yüce.
Ruziye: Gündüze ait, gündüzle ilgili.
Bahriye: Donanma ve denizle ilgili
Zülfiye: Sevgilinin zülfü, saçı. - bk. Zülfüye
Feyziye: 1. Bollukla, bereketle ilgili. 2. Bilimle, bilgiyle ilgili.
Kutbiye: Kutupla ilgili, kutba ilişkin.
Sudiye: Yararlı, faydalı, kazançlı.
Veliye: Ermiş kadın.
Basriye: Görme ile ilgili olan.
Kudsiye: Kutsal.
Kibariye: 1. Davranış, düşünce, duygu bakımından ince, nazik olan. 2. Seçkin, değerli. 3. Zengin, soylu.
Ganiye: 1. Zengin, varlıklı. 2. Çok hoş. 3. Kadın şarkıcı.
Uzziye: Allah `ın gücü
Sevdiye: Türkçe "sevdi" sözüne yanlış olarak Arapça dişillik eki getirilerek elde edilen bir ad.
Vehbiye: Tanrı bağışı olan.
Vasfiye: Nitelikli.
Edviye: İlaçlar, devâlar. Mezopotamya ve İran mutfağında kullanılan bir baharat karışımıdır.
Ferdaniye: Birlik, teklik, eşsizlik.
Safiye: Katıksız, katışıksız saf
Sadriye: 1. Göğüsle ilgili, göğse ait. 2. Çocuğun anasıyla olan bağı.
Ferdiye: 1. Tek olan, tek şey. 2. Fertle ilgili, bireysel.
Vechiye: Yüze ait, yüzle ilgili.
Seyfiye: 1. Kılıçla ilgili, askerliğe ait. 2. Kılıç biçiminde. 3. Asker zümresi.
Zatiye: Kendiyle ilgili, kendine ait, özel.
Sabiye: Küçük kız, kız çocuğu.
Örfiye: Törelerle, âdetlerle ilgili.
Münciye: Kurtarıcı, kurtaran, önder.
Huriye: 1. Coşkunluk hallerinde hurilerle buluştuklarına inanan bir tarikat. 2. Cennet kızı. 3. Sevgili. 4. Çok güzel kadın. Sözlük Anlamı: Meşin sırt çantası, dağarcık.
Sulbiye: Birinin soyundan gelme.
Hamiye: 1. Himaye eden, koruyan, koruyucu. 2. Kayıran, kayıncı.
Fecriye: Tan vaktiyle, tan kızıllığıyla ilgili.
Merziye: Hoşa giden, beğenilen. - bk. Marziye
Şükriye: Görülen iyiliğe karşı şükretmek , hoşnut olmak
Terbiye: Eğitim, Görgü
Sabriye: Sabırlı, sabırla ilgili
Namiye: 1. Yetişen, büyüyen, artan. 2. Güç kazanma.
Sadiye: Mutlu, uğurlu.
Ümmiye: Okur yazar olmayan kadın
Adniye: Cennete gitmeye hak kazanmış, cennetlik bayan.
Hamdiye: Allah’ı övmeyle, Allah’a şükretmeyle ilgili.
Ayniye: Gözle ilgili olan.
Remziye: İşaretle, simgeyle ilgili, simgeli, simgesel.
Lütfiye: İyi muamele, güzellik ve hoşlukla ilgili
Zihniye: Zihinle, akılla ilgili.
Saniye: Dakikanın 60’ta biri süresinde zaman birimi
Necmiye: Yıldızlarla ilgili, yıldızlara ait
Kaniye: Kanaat eden, fazlasını istemeyen,kanmış,kanaatkar.
İlmiye: Dinî bilimlerle uğraşan kimseler topluluğu.
Mehdiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren.
Asliye: 1. Seçkin, özel. 2. Esas, temel.
Arziye: Toprakla ilgili, topraktan yetişen.
Hayriye: Hayırla, iyilikle ilgili
Beriye: Salim, kurtulmuş, aklanmış, arı, temiz.
Ünsiye: 1. Alışmış, sokulgan. 2. Arkadaş, dost.
Nakiye: 1. Temiz, pak. 2. Çok ince, çok güzel, zarif.
Şevkiye: Şevkli, neşeli, istekli.
Zeyniye: Süslü.
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Suphiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili.
Nabiye: Haberci, haber veren.
Nevriye: Işıklı, parlak.
İrfaniye: İrfanla, bilgi ve kültürle ilgili.
Hilmiye: Yumuşak huylu, ince nazik kimse.(Arapça)
Berkiye: Şimşek gibi, parlak.
Fenniye: Fene, bilime ilişkin, bilimle ilgili.
Fevziye: Kurtuluş, zafer ve üstünlükle ilgili olan.
Taliye: 1. Sonradan gelen, bir şeyin arkası sıra giden. 2. Kur’an okuyan.
Şafiye: İyileştiren, iyi eden, şifa veren.
Şehriye: 1. Şehirli, kentli. 2. Kibar, ince, nazik.
Refiye: Yüksek, yüce. - bk. Refia
Resmiye: 1. Devlet tarafından veya devlet adına olan. 2. Alayla, törenle olan. 3. Ciddi.
Fahriye: Bir işi çıkar beklemeden yapan
Hadiye: Hidayete erdiren, doğru yolu gösteren, kılavuz, rehber. Önde giden. Kuran’da geçmektedir ( Araf 186, Furkan 31)
Methiye: 1. Övgü. 2. Birini veya bir şeyi övmek için yazılmış şiir.
Bedriye: Ayın ondürdüncü geceki haliyle ilgili
Dürriye: İnci gibi parlayan
Atiye: 1. Bağış, bahşiş, ihsan. Hediye. 2. Gelecek, istikbal.
Ulviye: Yüce, yüksek, gökle ilgili
Keşfiye: 1. Keşifle ilgili. 2. Keşfeden.
Şadiye: Sevinç, neşe, mutluluk
Muradiye: İstekli, dileği olan, arzulu kadın. Amacı olan kadın.
Gülşadiye: Mutlu, seviçli güzel.
Fethiye: Fethetme, alma ile ilgili olan. Fethe mensup. Fetih hakkında yazılan kaside.
Hıfziye: 1. Saklama, koruma ile ilgili. 2. Ezberleme, akılda tutma.