İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Şehriye isminin anlamı: 1. Şehirli, kentli. 2. Kibar, ince, nazik.. Şehriye ismi Farsça kökenli bir Kız ismidir.
Şehriye İsminin Anlamı Nedir? Şehriye İsminin AnaliziErmiye: Dolu yağdıran kasırga bulutları.
Kadriye: Değerle ilgili / İtibar, onur
Şehriye: 1. Şehirli, kentli. 2. Kibar, ince, nazik.
Emriye: Emirle, buyrukla ilgili.
Nebiye: Haberci, haber veren, elçi.
Arziye: Toprakla ilgili, topraktan yetişen.
Şehper: Kuş kanadının en uzun tüyü.
Şevkiye: Şevkli, neşeli, istekli.
Necmiye: Yıldızlarla ilgili, yıldızlara ait
Vechiye: Yüze ait, yüzle ilgili.
Raziye: Kabul eden, rıza gösteren, boyun eğen
Kibariye: 1. Davranış, düşünce, duygu bakımından ince, nazik olan. 2. Seçkin, değerli. 3. Zengin, soylu.
Şehvar: İri ve iyi cins inci. - bk. Şahvar
Avniye: 1. Yeniçeriler tarafından ve daha sonra Sultan Mecid ve Sultan Aziz zamanlarında giyilen bir çeşit yağmurluk. 2. Yardım etmiş. Yardımla ilgili.
Samiye: Yüksek, yüce.
Kaniye: Kanaat eden, fazlasını istemeyen,kanmış,kanaatkar.
Saniye: Dakikanın 60’ta biri süresinde zaman birimi
Merziye: Hoşa giden, beğenilen. - bk. Marziye
Nasiye: Unutan, unutmuş olan.
Raciye: 1. Rica eden, yalvaran. 2. Umutlu.
Hüsniye: Güzellikle ilgili, güzelliğe ait
Cudiye: Cömert, eli açık.
Fehmiye: Anlayış, kavrayışla ilgili olan.
Ruhiye: Ruhla ilgili,ruha ait.
Şükriye: Görülen iyiliğe karşı şükretmek , hoşnut olmak
Vehbiye: Tanrı bağışı olan.
Sadriye: 1. Göğüsle ilgili, göğse ait. 2. Çocuğun anasıyla olan bağı.
Hayriye: Hayırla, iyilikle ilgili
Şaziye: Özellikleri kimseye benzemeyen
Rahiye: Bal arısı.
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Sudiye: Yararlı, faydalı, kazançlı.
Ferdiye: 1. Tek olan, tek şey. 2. Fertle ilgili, bireysel.
Şehime: Akıllı ve kurnaz.
Kutbiye: Kutupla ilgili, kutba ilişkin.
Savniye: Koruma, gözetme ile ilgili.
Subhiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili. - bk. Suphiye
Şehrazat: 1001 gece masallarında bir masal kahramanı kadın
İlmiye: Dinî bilimlerle uğraşan kimseler topluluğu.
Düriye: İnci gibi parlayan, parlak.
Lemiye: Parlayan, ışıldayan.
Seyfiye: 1. Kılıçla ilgili, askerliğe ait. 2. Kılıç biçiminde. 3. Asker zümresi.
Radiye: Rıza gösteren, kabul eden, boyun eğen.
Ümniye: 1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet.
Terbiye: Eğitim, Görgü
Gülşadiye: Mutlu, seviçli güzel.
Hulkiye: 1. Yaradılışla ilgili. 2. İyi yaradılışlı, iyi ahlaklı.
Ruziye: Gündüze ait, gündüzle ilgili.
Zülfiye: Sevgilinin zülfü, saçı. - bk. Zülfüye
Ünsiye: 1. Alışmış, sokulgan. 2. Arkadaş, dost.
Ayniye: Gözle ilgili olan.
Bahriye: Donanma ve denizle ilgili
Yümniye: Uğurlu, kutlu.
İrfaniye: İrfanla, bilgi ve kültürle ilgili.
Takiye: Günahtan, haramdan kaçınan, dinine bağlı kimse.
Ümmiye: Okur yazar olmayan kadın
Fethiye: Fethetme, alma ile ilgili olan. Fethe mensup. Fetih hakkında yazılan kaside.
Dürriye: İnci gibi parlayan
Fevziye: Kurtuluş, zafer ve üstünlükle ilgili olan.
Sadiye: Mutlu, uğurlu.
Ulviye: Yüce, yüksek, gökle ilgili
Nadiye: 1. Bağıran, bağırıp çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
Beriye: Salim, kurtulmuş, aklanmış, arı, temiz.
Sabiye: Küçük kız, kız çocuğu.
Adeviye: 1. İyilik, yardımseverlik. 2. Ünlü hanım mutasav-vıfe.İyilikseverlik, yardımseverlik.
Tahliye: Boşaltmak. Boş bırakmak. Serbest bırakmak. Tathir etmek. Temizlemek.
Zeyniye: Süslü.
Şehriban: Şehrin büyüğü, ileri geleni.
Cevriye: 1. Haksızlık. 2. Eza, cefa, eziyet, gadir, zulüm, sitem.Eziyet, sıkıntıyla ilgili olan.
Badiye: 1. Çöl, sahra 2. Kır, ova
Naciye: Kurtulmuş, selamete kavuşmuş
Feyziye: 1. Bollukla, bereketle ilgili. 2. Bilimle, bilgiyle ilgili.
Sulbiye: Birinin soyundan gelme.
Hamiye: 1. Himaye eden, koruyan, koruyucu. 2. Kayıran, kayıncı.
Sevdiye: Türkçe "sevdi" sözüne yanlış olarak Arapça dişillik eki getirilerek elde edilen bir ad.
Semiye: Aynı adı taşıyan, adları aynı olan, adaş.
Methiye: 1. Övgü. 2. Birini veya bir şeyi övmek için yazılmış şiir.
Türkiye: Türkiye Cumhuriyeti’nin yer aldığı ülke.
Maviye: Billur taşı. Mavi renkten olan, mavi renge ait.
Şemsiye: Güneşle ilgili, güneşe özgü, güneşlik.
Hilmiye: Yumuşak huylu, ince nazik kimse.(Arapça)
Asliye: 1. Seçkin, özel. 2. Esas, temel.
Sabriye: Sabırlı, sabırla ilgili
Ganiye: 1. Zengin, varlıklı. 2. Çok hoş. 3. Kadın şarkıcı.
Mihriye: Güneşle ilgili.
Nafiye: Yok eden, ortadan kaldıran, süren.
Hadiye: Hidayete erdiren, doğru yolu gösteren, kılavuz, rehber. Önde giden. Kuran’da geçmektedir ( Araf 186, Furkan 31)
Suphiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili.
Fikriye: Düşünce ile fikir ile ilgili
Seniye: Yüksek, yüce.
Örfiye: Törelerle, âdetlerle ilgili.
Şehrazad: 1001 gece masallarında bir masal kahramanı kadın
Marziye: Hoşa giden, beğenilen.
Taliye: 1. Sonradan gelen, bir şeyin arkası sıra giden. 2. Kur’an okuyan.
Refiye: Yüksek, yüce. - bk. Refia
Bakiye: Artık, artan, kalan, geri kalan. Kalıntı.
Zihniye: Zihinle, akılla ilgili.
Dahiye: Hârikulâde zekâ ve yetenek sahibi. Büyük iş ve hâdise.
Rasiye: Büyük dağ.
Sulhiye: Barışa özgü, barışla ilgili, barış.
Şehadettin: 1. Dinin tanıklığı. 2. Dinin belirtisi, işareti.
Şehamet: 1. Mutluluk. 2. Basiret, geleceği görme.
Şehzade: Hükümdar oğlu.
Şehzat: Saygıdeğer kimse. - bk. Şahzat
Sariye: Hz. Ömer’in İran’daki komutanı.Sariye(R.A)
Şehâlem: Evrenin hükümdarı.
Şeh: Hükümdar. - bk. Şah
Şehadet: 1. Tanıklık, şahitlik. 2. Bir şeyin doğruluğuna inanma. 3. Yüce bir ülkü uğrunda ölme, şehitlik. 4. İşaret, iz.
Şehmuz: Hükümdar soyundan gelen.
Şehim: Akıllı ve kurnaz yiğit.
Şehinşah: Şahların şahı, en büyük hükümdar.
Şehsüvar: bk. Şahsüvar
Şehlevent: Leventlerin şahı, boylu boslu, canlı, yakışıklı erkek.