İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Nafiye isminin anlamı: Yok eden, ortadan kaldıran, süren. Nafiye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Nafiye İsminin Anlamı Nedir? Nafiye İsminin AnaliziBehiye: Güzel ve alımlı kadın
Samiye: Yüksek, yüce.
Badiye: 1. Çöl, sahra 2. Kır, ova
Bedriye: Ayın ondürdüncü geceki haliyle ilgili
Zatiye: Kendiyle ilgili, kendine ait, özel.
Fenniye: Fene, bilime ilişkin, bilimle ilgili.
Zülfiye: Sevgilinin zülfü, saçı. - bk. Zülfüye
Hediye: Armağan, bahşiş
Rahiye: Bal arısı.
Kaniye: Kanaat eden, fazlasını istemeyen,kanmış,kanaatkar.
Remziye: İşaretle, simgeyle ilgili, simgeli, simgesel.
Keşfiye: 1. Keşifle ilgili. 2. Keşfeden.
Muradiye: İstekli, dileği olan, arzulu kadın. Amacı olan kadın.
Münciye: Kurtarıcı, kurtaran, önder.
Hükmiye: Hükümle ilgili, hükme ait, bir karara dayanan.
Ulviye: Yüce, yüksek, gökle ilgili
Sevdiye: Türkçe "sevdi" sözüne yanlış olarak Arapça dişillik eki getirilerek elde edilen bir ad.
Adeviye: 1. İyilik, yardımseverlik. 2. Ünlü hanım mutasav-vıfe.İyilikseverlik, yardımseverlik.
Marziye: Hoşa giden, beğenilen.
Hulkiye: 1. Yaradılışla ilgili. 2. İyi yaradılışlı, iyi ahlaklı.
Fevziye: Kurtuluş, zafer ve üstünlükle ilgili olan.
Vehbiye: Tanrı bağışı olan.
Şadiye: Sevinç, neşe, mutluluk
Atiye: 1. Bağış, bahşiş, ihsan. Hediye. 2. Gelecek, istikbal.
Huriye: 1. Coşkunluk hallerinde hurilerle buluştuklarına inanan bir tarikat. 2. Cennet kızı. 3. Sevgili. 4. Çok güzel kadın. Sözlük Anlamı: Meşin sırt çantası, dağarcık.
Vasfiye: Nitelikli.
Nebiye: Haberci, haber veren, elçi.
Ayniye: Gözle ilgili olan.
Zühtiye: Her türlü zevke karşı koyarak kendini ibadete veren.
Kutbiye: Kutupla ilgili, kutba ilişkin.
Ümmiye: Okur yazar olmayan kadın
Namiye: 1. Yetişen, büyüyen, artan. 2. Güç kazanma.
Nakiye: 1. Temiz, pak. 2. Çok ince, çok güzel, zarif.
Mihriye: Güneşle ilgili.
Ünsiye: 1. Alışmış, sokulgan. 2. Arkadaş, dost.
Tahliye: Boşaltmak. Boş bırakmak. Serbest bırakmak. Tathir etmek. Temizlemek.
Emriye: Emirle, buyrukla ilgili.
Nafia : Bayındırlık, bir yeri güzelleştirmek için yapılan çalışmaların tümü. Faydalı işler.
Fikriye: Düşünce ile fikir ile ilgili
Arziye: Toprakla ilgili, topraktan yetişen.
Türkiye: Türkiye Cumhuriyeti’nin yer aldığı ülke.
Zihniye: Zihinle, akılla ilgili.
Aliye: Yüce, yüksek
Beriye: Salim, kurtulmuş, aklanmış, arı, temiz.
Edviye: İlaçlar, devâlar. Mezopotamya ve İran mutfağında kullanılan bir baharat karışımıdır.
Hıfziye: 1. Saklama, koruma ile ilgili. 2. Ezberleme, akılda tutma.
Ramiye: Fırlatan, atan.
Fahriye: Bir işi çıkar beklemeden yapan
Radiye: Rıza gösteren, kabul eden, boyun eğen.
Ferdiye: 1. Tek olan, tek şey. 2. Fertle ilgili, bireysel.
Nafize: 1. Delip geçen. 2. İçe işleyen, giren. 3. Etkili, sözü geçen.
Dahiye: Hârikulâde zekâ ve yetenek sahibi. Büyük iş ve hâdise.
Nafiye: Yok eden, ortadan kaldıran, süren.
Mariye: Şen’un adında birinin kızı olup hicretin 7. yılında kızkardeşi Şirin ile birlikte, Mukavkıs tarafından Hz. Muhammed’e (s.a.s) hediye edilen kıbti bir cariye. Hz. Peygamberin hanımlarından küçük yaşta ölen oğlu İbrahim’in annesi.
Kibariye: 1. Davranış, düşünce, duygu bakımından ince, nazik olan. 2. Seçkin, değerli. 3. Zengin, soylu.
Hadiye: Hidayete erdiren, doğru yolu gösteren, kılavuz, rehber. Önde giden. Kuran’da geçmektedir ( Araf 186, Furkan 31)
Kadriye: Değerle ilgili / İtibar, onur
Uzziye: Allah `ın gücü
Ruhiye: Ruhla ilgili,ruha ait.
Sadriye: 1. Göğüsle ilgili, göğse ait. 2. Çocuğun anasıyla olan bağı.
Safiye: Katıksız, katışıksız saf
Berkiye: Şimşek gibi, parlak.
Terbiye: Eğitim, Görgü
Zekiye: Anlayışlı, kavrayışlı, zekâ sahibi.
Fethiye: Fethetme, alma ile ilgili olan. Fethe mensup. Fetih hakkında yazılan kaside.
Şehriye: 1. Şehirli, kentli. 2. Kibar, ince, nazik.
Ferdaniye: Birlik, teklik, eşsizlik.
Rasiye: Büyük dağ.
Ümniye: 1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet.
Saniye: Dakikanın 60’ta biri süresinde zaman birimi
Lamiye: Parıldayan, parlak, parıltılı.
Nafia: Bayındırlık, bir yeri güzelleştirmek için yapılan çalışmaların tümü.
İrfaniye: İrfanla, bilgi ve kültürle ilgili.
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Düriye: İnci gibi parlayan, parlak.
Seniye: Yüksek, yüce.
Refiye: Yüksek, yüce. - bk. Refia
Resmiye: 1. Devlet tarafından veya devlet adına olan. 2. Alayla, törenle olan. 3. Ciddi.
Nazmiye: Vezinli ve kafiyeli sözle, nazımla ilgili
Adniye: Cennete gitmeye hak kazanmış, cennetlik bayan.
Mehtiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren. - bk. Mehdiye
Raziye: Kabul eden, rıza gösteren, boyun eğen
Sırriye: Sır saklamasını bilen kimse.
Asliye: 1. Seçkin, özel. 2. Esas, temel.
Vechiye: Yüze ait, yüzle ilgili.
Gülşadiye: Mutlu, seviçli güzel.
Şemsiye: Güneşle ilgili, güneşe özgü, güneşlik.
Suphiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili.
İlmiye: Dinî bilimlerle uğraşan kimseler topluluğu.
Şükriye: Görülen iyiliğe karşı şükretmek , hoşnut olmak
Şaziye: Özellikleri kimseye benzemeyen
Sadiye: Mutlu, uğurlu.
Harbiye: Savaşla ilgili.
Nuriye: Işıklı, ışıktan gelme
Nabiye: Haberci, haber veren.
Savniye: Koruma, gözetme ile ilgili.
Sulhiye: Barışa özgü, barışla ilgili, barış.
Nadiye: 1. Bağıran, bağırıp çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
Seyfiye: 1. Kılıçla ilgili, askerliğe ait. 2. Kılıç biçiminde. 3. Asker zümresi.
Methiye: 1. Övgü. 2. Birini veya bir şeyi övmek için yazılmış şiir.