İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Köklem isminin anlamı: İlkbahar. Köklem ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Köklem İsminin Anlamı Nedir? Köklem İsminin AnaliziBelem: Üzerinden yol geçen tepe.
Nuralem: Evreni, âlemi aydınlatan ışık.
Elem: Acı, üzüntü, dert, keder.
Çilem: Bana ait olan çile.
Özlem: Hasret, birine ya da bir yere duyulan görme arzusu
İzlem: İz bırakan
Buğlem: Cenneti müjdeleyen melek.Not: Anlam henüz doğrulanamamıştır.
Bezmialem: Dünya meclisi, sohbet toplantısı.
Ehlem: Bazı internet sayfalarında “selam vermek hayırlı günler dilemek” anlamlarına geldiği iddia edilmiştir ancak yanlıştır. Çünkü bu anlama gelen kelime “ehlem” kelimesi değil, “ehlen” kelimesidir. Arapça’da böyle bir kelime yoktur.
Beylem: 1. Açılmamış pamuk kozası. 2. Çiçek buketi.
Canözlem: Gerçekten özlenen kimse.
Zelem: Kastamonu yöresine özgü bir tür lokma tatlısı. (Kaynak: Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)
Gözlem: 1. Bir nesnenin, olayın veya bir gerçeğin, niteliklerinin bilinmesi amacıyla, dikkatli ve plânlı olarak ele alınıp incelenmesi, müşahede. 2. İnceleme sonucu elde edilen değer, müşahede. 3. Çeşitli araç ve gereçlerin yardımıyla olayların sebeplerini bilmek için uygulanan bilimsel yöntem. 4. Bir yazı veya eseri yazmaya başlamadan önce konusuyla ilgili gerekli bilgi, deney, inceleme ve araştırma yapma işi. 5. Bir gök cismini veya olayını çıplak gözle veya bir araç yardımıyla izleyerek görülen değerleri tespit etme işlemi, rasat.
Dilem: Gönül ilacı.
Köksu: Aslı, soyu su gibi temiz ve saf olan.
Köksan: Tanınmış, ünlü ad.
Köker: Köklü soydan gelen kimse.
Şahalem: Evrenin hükümdarı.
Köktan: 1. Köklü, yüzeyde kalmayan, derine inen. 2. Soylu.- bk. Kökten
Helem: iyileşme rüyalar
Köktaş: Aynı soydan gelenlerden her biri.
Eylem: Bir durumu değiştirmek için gösterilen çaba.
Köklü: 1. Soylu, görgülü. 2. Varlıklı, kuvvetli.
Köklem: İlkbahar
Köktürk: Tarihteki ilk Türk devleti.
Köktay: Soylu bir aileden gelen kimse.
Cheilem: Güç
Köksür: "Soyun genişlesin" anlamında kullanılan bir ad.
Çelem: 1. Yiğit. 2. Şalgam.
Kökten: 1. Köklü, yüzeyde kalmayan, derine inen. 2. Soylu.
Köken: 1. Bir şeyin çıktığı dayandığı temel, biçim, neden veya yer. 2. Kavun, karpuz, kabak gibi bitkilerin toprak üstünde yayılan dalları. 3. Soy, asıl, ata.
Absolem: Baba barış
Köksoy: Tanınmış, ünlü soydan gelen kimse.
Jerusalem: Barış Mirası
Şehâlem: Evrenin hükümdarı.
Ünlem: 1. Ses, seda. 2. Çağrı.
Kökşin: 1. Gök renginde. 2. Yaşlı, koca.
Chelem: Güç
Kök: 1. Dar ve derin dere. 2. Gürbüz, sağlıklı. 3. Gök. 4. Asıl, kök, köken
Köksal: Kökünü derinliklere sal anlamında
Caylem: Ithaf
Kökel: Kök-el.
Salem: Barış Mirası