İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Fevziye isminin anlamı: Kurtuluş, zafer ve üstünlükle ilgili olan. Fevziye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Fevziye İsminin Anlamı Nedir? Fevziye İsminin AnaliziKibariye: 1. Davranış, düşünce, duygu bakımından ince, nazik olan. 2. Seçkin, değerli. 3. Zengin, soylu.
Ferdaniye: Birlik, teklik, eşsizlik.
Uzziye: Allah `ın gücü
Vechiye: Yüze ait, yüzle ilgili.
Sabriye: Sabırlı, sabırla ilgili
Hüsniye: Güzellikle ilgili, güzelliğe ait
Zihniye: Zihinle, akılla ilgili.
Sırriye: Sır saklamasını bilen kimse.
Hediye: Armağan, bahşiş
Zülfiye: Sevgilinin zülfü, saçı. - bk. Zülfüye
Ruhiye: Ruhla ilgili,ruha ait.
Savniye: Koruma, gözetme ile ilgili.
Hadiye: Hidayete erdiren, doğru yolu gösteren, kılavuz, rehber. Önde giden. Kuran’da geçmektedir ( Araf 186, Furkan 31)
Mehdiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren.
Ulviye: Yüce, yüksek, gökle ilgili
Dahiye: Hârikulâde zekâ ve yetenek sahibi. Büyük iş ve hâdise.
Takiye: Günahtan, haramdan kaçınan, dinine bağlı kimse.
Cudiye: Cömert, eli açık.
Huriye: 1. Coşkunluk hallerinde hurilerle buluştuklarına inanan bir tarikat. 2. Cennet kızı. 3. Sevgili. 4. Çok güzel kadın. Sözlük Anlamı: Meşin sırt çantası, dağarcık.
Ganiye: 1. Zengin, varlıklı. 2. Çok hoş. 3. Kadın şarkıcı.
Terbiye: Eğitim, Görgü
Adniye: Cennete gitmeye hak kazanmış, cennetlik bayan.
Nafiye: Yok eden, ortadan kaldıran, süren.
Tahliye: Boşaltmak. Boş bırakmak. Serbest bırakmak. Tathir etmek. Temizlemek.
Örfiye: Törelerle, âdetlerle ilgili.
Nazmiye: Vezinli ve kafiyeli sözle, nazımla ilgili
Hilmiye: Yumuşak huylu, ince nazik kimse.(Arapça)
Ümmiye: Okur yazar olmayan kadın
Naciye: Kurtulmuş, selamete kavuşmuş
Edviye: İlaçlar, devâlar. Mezopotamya ve İran mutfağında kullanılan bir baharat karışımıdır.
Şükriye: Görülen iyiliğe karşı şükretmek , hoşnut olmak
Sabiye: Küçük kız, kız çocuğu.
Behiye: Güzel ve alımlı kadın
Asliye: 1. Seçkin, özel. 2. Esas, temel.
Seniye: Yüksek, yüce.
Gülşadiye: Mutlu, seviçli güzel.
Asiye: İsyan eden
Nakiye: 1. Temiz, pak. 2. Çok ince, çok güzel, zarif.
Rasiye: Büyük dağ.
Şafiye: İyileştiren, iyi eden, şifa veren.
Atiye: 1. Bağış, bahşiş, ihsan. Hediye. 2. Gelecek, istikbal.
Bahriye: Donanma ve denizle ilgili
Basriye: Görme ile ilgili olan.
Şemsiye: Güneşle ilgili, güneşe özgü, güneşlik.
Raciye: 1. Rica eden, yalvaran. 2. Umutlu.
Adeviye: 1. İyilik, yardımseverlik. 2. Ünlü hanım mutasav-vıfe.İyilikseverlik, yardımseverlik.
Ünsiye: 1. Alışmış, sokulgan. 2. Arkadaş, dost.
Şadiye: Sevinç, neşe, mutluluk
Avniye: 1. Yeniçeriler tarafından ve daha sonra Sultan Mecid ve Sultan Aziz zamanlarında giyilen bir çeşit yağmurluk. 2. Yardım etmiş. Yardımla ilgili.
Marziye: Hoşa giden, beğenilen.
Seyfiye: 1. Kılıçla ilgili, askerliğe ait. 2. Kılıç biçiminde. 3. Asker zümresi.
Aliye: Yüce, yüksek
Sadiye: Mutlu, uğurlu.
Ferdiye: 1. Tek olan, tek şey. 2. Fertle ilgili, bireysel.
Refiye: Yüksek, yüce. - bk. Refia
Sudiye: Yararlı, faydalı, kazançlı.
Subhiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili. - bk. Suphiye
Saniye: Dakikanın 60’ta biri süresinde zaman birimi
Rukiye: Büyüleyici, sihirleyici, efsun. Peygamberimiz’in kızlarından birinin adıdır.
Kutbiye: Kutupla ilgili, kutba ilişkin.
Keşfiye: 1. Keşifle ilgili. 2. Keşfeden.
Düriye: İnci gibi parlayan, parlak.
Fecriye: Tan vaktiyle, tan kızıllığıyla ilgili.
Rahmiye: Acıyan, merhamet eden.
Hıfziye: 1. Saklama, koruma ile ilgili. 2. Ezberleme, akılda tutma.
Fikriye: Düşünce ile fikir ile ilgili
Mehtiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren. - bk. Mehdiye
Lemiye: Parlayan, ışıldayan.
Hamiye: 1. Himaye eden, koruyan, koruyucu. 2. Kayıran, kayıncı.
Fehmiye: Anlayış, kavrayışla ilgili olan.
Lütfiye: İyi muamele, güzellik ve hoşlukla ilgili
Sulbiye: Birinin soyundan gelme.
Rahiye: Bal arısı.
Nasiye: Unutan, unutmuş olan.
İrfaniye: İrfanla, bilgi ve kültürle ilgili.
Ramiye: Fırlatan, atan.
Mariye: Şen’un adında birinin kızı olup hicretin 7. yılında kızkardeşi Şirin ile birlikte, Mukavkıs tarafından Hz. Muhammed’e (s.a.s) hediye edilen kıbti bir cariye. Hz. Peygamberin hanımlarından küçük yaşta ölen oğlu İbrahim’in annesi.
Zekiye: Anlayışlı, kavrayışlı, zekâ sahibi.
Bakiye: Artık, artan, kalan, geri kalan. Kalıntı.
Sulhiye: Barışa özgü, barışla ilgili, barış.
Yümniye: Uğurlu, kutlu.
Ümniye: 1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet.
Badiye: 1. Çöl, sahra 2. Kır, ova
Feyziye: 1. Bollukla, bereketle ilgili. 2. Bilimle, bilgiyle ilgili.
Şevkiye: Şevkli, neşeli, istekli.
Şaziye: Özellikleri kimseye benzemeyen
Fahriye: Bir işi çıkar beklemeden yapan
Sadriye: 1. Göğüsle ilgili, göğse ait. 2. Çocuğun anasıyla olan bağı.
Samiye: Yüksek, yüce.
Hamdiye: Allah’ı övmeyle, Allah’a şükretmeyle ilgili.
Kadriye: Değerle ilgili / İtibar, onur
Resmiye: 1. Devlet tarafından veya devlet adına olan. 2. Alayla, törenle olan. 3. Ciddi.
Methiye: 1. Övgü. 2. Birini veya bir şeyi övmek için yazılmış şiir.
Nebiye: Haberci, haber veren, elçi.
Zatiye: Kendiyle ilgili, kendine ait, özel.
Türkiye: Türkiye Cumhuriyeti’nin yer aldığı ülke.
Şehriye: 1. Şehirli, kentli. 2. Kibar, ince, nazik.
Safiye: Katıksız, katışıksız saf
Harbiye: Savaşla ilgili.
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.